پیام‌های چاردیواری

ثریا 18 ساله: خیلی خوشحال شدم. همین که می‌دونم پیامکم خونده می‌شه کلی واسه‌م ارزش داره. خسته شدم بس که به این شبکه و اون مجله و فلان برنامه پیامک دادم اما دریغ از یه ذره احترام به مخاطب![...]

بدون نام: اگه می‌شه از نوشته‌های علی بارانی بیشتر چاپ کنید.

شاکرمی از خرم‌آباد: تمنا می‌کنم در صفحه 8 و 9 درباره بچه‌های دبستانی که خجالتی‌اند و نمی‌توانند از حق خود در مدرسه دفاع کنن و زمینه ارثی دارن، دیرجوشند، از محیط​های جدید می‌ترسن بیشتر بنویسید.

بدون نام: خانه به خانه درباره دوران نوجوانی بسیار مفید بود. در مورد مشکلاتی که در دوران بلوغ برای نوجوان رخ می‌دهد و پدر و مادر متوجه آن می‌شوند بگویید. چگونه برخورد کنیم که به فرزندمان آسیب بیشتری نرسد؟

بدون نام: من خودم یک نوجوان دختر هستم و نوشته شما رو با موضوع نوجوانی و سرخوشی خوندم. خیلی جالب بود ولی پدر و مادرها نمی‌خوننش.

مریم از آبشار سبز: خوره تنهایی نوشته آقای بارانی خیلی قشنگ بود ولی می‌خوام از ایشون بپرسم در دنیایی که هیشکی همراه نباشه آیا تنها بودن بهتر نیست؟

بدون نام: چند وقته دو تا پسر بچه ابتدایی میان مغازه‌ام. هر چی می‌گم چیزی ورندارن فایده نداره. دلمم می‌سوزه براشون. تجربه و علمی هم ندارم که بدونم چطور باهاشون برخورد کنم. درباره این جور بچه‌ها هم بنویسین. چه کاری می‌شه واسه‌شون انجام داد؟ پدر و مادرشون که فقط به دنیا آوردنشون. دیگه بقیه‌ش رو گذاشتن گردن جامعه و هر چه بادا باد!