نسبت طلایی همسران

رادیو جوان بر مبنای همین جذابیت‌ها، مسابقه‌ای به نام «نسبت طلایی»‌ را از پاییز امسال راهی آنتن خود کرده که مراحل آن بر اساس روابط بین‌‌فردی زوجین طراحی شده است و در عین جذابیت، واسطه‌ای برای شناخت بیشتر همسران از یکدیگر است.

طراحی مسابقه‌ای مثل «نسبت طلایی» بر اساس ویژگی‌های رسانه‌ای رادیو از صدا و کلام برای ارتباط با مخاطب بهره‌ می‌گیرد، اما در عین حال کشش و گیرایی کافی برای همراه کردن مخاطب در مدت یک ساعت را دارد.

محیط مجازی «نسبت طلایی» یک ساختمان هشت طبقه در 16 واحد است که زوج جوان باید در هر واحد، با شرکت کردن در بخشی که به شناخت متقابل شان از یکدیگر یا همکاری با هم مربوط می‌شود امتیاز کافی را به دست آورده و به واحد بعدی بروند.

هر مرحله 5 امتیاز دارد؛ شرکت‌کنندگان در هر واحد از آپارتمان باید حداقل سه امتیاز بگیرند تا بتوانند به مرحله بعد راه پیدا کنند؛ راه یافتن به پشت‌بام هم امتیاز ویژه‌ای برای زوجین دارد و مجموعِ امتیازات شرکت‌کنندگان، نشان‌دهنده نوع و شکل رابطه آنها با یکدیگر است. ضمن این‌که در پایان هر ماه، زوج برتر بر اساس بیشترین امتیاز کسب شده در طول چهار مسابقه، انتخاب و معرفی می‌شوند.

شرکت‌کنندگان در مسابقه باید در کنار یکدیگر و با همکاری متقابل، مراحلی را شامل کامل‌کردن یک خاطره با دیدن یک عکس، پیش‌بینی واکنش یکدیگر در مقابل یک موضوع خاص و... را پشت سر بگذرانند. نکته‌ای که در «نسبت طلایی» جلب توجه می‌کند،‌ حضور مستقیم یک کارشناس روان‌شناسی در کنار شرکت‌کنندگان است. محسن حسین‌زاده در این مسابقه حضور پررنگی دارد. این مساله، علاوه بر این‌که نشان‌دهنده توجه طراحان مسابقه به ابعاد روان‌شناسی ماجراست، در نهایت مسابقه را برای مخاطبان جذاب‌تر می‌کند. این کارشناس روان‌شناسی، پس از هر مرحله تعامل و مهارت‌های بین‌فردی را بین دو شرکت‌کننده داوری کرده و به آنها از یک تا پنج امتیاز می‌دهد.

«نسبت طلایی» برنامه‌ای از گروه جوان و جامعه رادیو جوان است که پنجشنبه هر هفته به مدت ۶۰ دقیقه از ساعت ۹ روی آنتن می‌رود.

این برنامه تلاش دارد تا با تمرکز روی مهارت‌های بین‌فردی، زوج‌های جوان را به مدت یک ساعت به چالش بکشد تا زمینه‌ای برای شروع یک شناخت عمیق‌تر در کانون خانواده فراهم بیاید.

مسابقه‌هایی مثل «نسبت طلایی» علاوه بر این‌که در ژانرهای برنامه‌سازی،‌ در گروه برنامه‌های پرمخاطب جای می‌گیرند و می‌توانند به افزایش مخاطبِ یک شبکه رادیویی یا تلویزیونی کمک کنند، برای مخاطبان و شرکت‌کنندگان نیز بار آموزشی دارند و می‌توانند در کنار سرگرمی، آموزش‌های غیرمستقیمی به خانواده‌ها منتقل کنند.

از همین رو و با توجه به هشدار روان‌شناسان درباره مشکلات ارتباطی و ضعف مهارت‌های بین‌فردی در خانواده‌های ایرانی، چنین برنامه‌هایی می‌توانند با حضور پررنگ‌تر خود در رادیو و تلویزیون، به روند اصلاح مهارت‌های بین فردی افراد هم کمک کنند و وظیفه سرگر‌م‌کنندگی خود را نیز بخوبی انجام دهند.

رضوان اناری