نظافت در مدرسه ژاپنی

تمیزکردن مدارس و نظافت کلی یعنی این که گروه‌های مختلف که در ابتدا تقسیم شده‌اند، مسئولیت نظافت قسمتی از مدرسه را به عهده می‌گیرند و فقط آنجا را تمیز می‌کنند. مانند دستشویی‌ها، راهروها، پله‌ها، آزمایشگاه. کلاس درس و خلاصه همه جای مدرسه را هر روز تمیز می‌کنند.

در ابتدای سال تحصیلی مسئولان مدرسه فهرستی از لوازم مورد نیاز را به دانش‌آموزان می‌دهند که تهیه کنند. حوله مخصوص نظافت یکی از همان وسایل است که در طول سال بچه‌ها در گروه نظافتی خود برای تمیزکردن میزها و قفسه‌ها از آن استفاده می‌کنند. البته جارو برای زمین هم در مدرسه هست.

علاوه بر نظافت روزانه در طول سال تحصیلی، آخرین روز قبل از تمام‌شدن یک سال تحصیلی دو، سه ساعت همه دانش‌آموزان به همراه هم مدرسه را به طور کلی تمیز می‌کنند. در آن روز تمام میز‌ها و صندلی‌ها، زمین کلاس‌ها و راهروها، کمدها و... را دستمال می‌کشند و با حوله مخصوص زمین را می‌سایند.

این کار اجباری است و هر دانش‌آموزی اگر در تمیزکردن کوتاهی کند، معلم‌ها بر خورد شدیدی با او می‌کنند. حتی توالت‌ها را هم خود بچه‌ها باید بشویند.

ما گروه بسکتبال هر وقت از ورزشگاه استفاده می‌کردیم بعد از تمرین حتما باید زمین ورزشگاه را با حوله تمیز می‌کردیم و هیچ آشغالی روی زمین باقی نمی‌گذاشتیم واگر این کار را انجام نمی‌دادیم نمی‌توانستیم دفعه بعد از آنجا استفاده کنیم.

ناگفته نماند ​معلم‌ها نیز با دانش‌آموزان به نظافت می‌پرداختند. به نظر من این که همه با هم برای نظافت محلی که در آن درس می‌خوانند تلاش کنند کار خیلی خوبی است و البته آشغال نریختن هم خیلی مهم است. هیچ‌کس از این کارها خجالت نمی‌کشد چون همه در آن شرکت می‌کنند. یادم نمی‌آید که در هشت سالی که در توکیو درس می‌خواندم فرد مشخصی فقط مسئول نظافت باشد. به این دلیل که ما از سال اول دبستان مشارکت در نظافت را یاد گرفته بودیم برایمان عادی شده بود.

متین والی‌نژاد