همه معتاد نیستند
کافی است همسرش چند دقیقه بیشتر از روزهای عادی بخوابد. فقط همین که احساس خستگی کند و خوابش بیاید، کافی است تا او را متهم کند و بگوید معتاد شده است. خودش هم حال و روز بهتری ندارد و دائم نگران است. میترسد همسرش معتاد شود یا اینکه اصلا معتاد شده باشد و این موضوع را از او پنهان کند. همیشه به این فکر است که چطور میتواند مچ همسرش را بگیرد و او را در حال مصرف مواد غافلگیر کند. دنیایش تیره و تار شده و هم خودش و هم همسرش را به بنبست رسانده است. تازه فکر میکند اگر روزی بچهاش به دنیا بیاید و پسر باشد، باید همه این کنترلها و سختگیریها را درباره او نیز اجرا کند. اصلا باور کرده، تمام مردها یا معتادند یا روزی معتاد میشوند.
این همه از اعتیاد میترسد و میگوید مردها معتاد میشوند، اما نمیداند زنان هم در معرض این خطر هستند به طوری که حتی میگویند میزان اعتیاد زنان در جامعه افزایش چشمگیر یافته و سن شروع به مصرف مواد میان آنها در حال کاهش است. بنابراین چنین نگرشی که براساس آن فقط مردها را در معرض خطر اعتیاد میدانند، به هیچ عنوان صحیح نیست. از طرفی، اعتیاد و مصرف مواد هم نشانههایی دارد که شاید بتواند به دیگر اعضای خانواده کمک کند. بنابراین میزان زمانی که فرد در طول روز به اعضای خانوادهاش اختصاص میدهد یا مشغول انجام کارها و فعالیتهای مفید میشود، میتواند در این زمینه بسیار کمککننده باشد. به عبارتی، وقتی برنامه زندگی فرد مرتب و منظم است، چرخه خواب و بیداری و کار و فعالیت اجتماعیاش نظم همیشگی را دارد، روابط عاطفی خوبی با اعضای خانوادهاش برقرار میکند و غیبتهای مشکوکی ندارد، نباید خیلی نگران این مشکل بود، زیرا این شاخصهای رفتاری نشان میدهد، فرد وضع خوبی دارد یا در حال بهبود است اما تغییرات ناگهانی حالات خلقی، نامنظم شدن برنامه زندگی، غیبتهای مشکوک و تغییر در وضع کار میتواند نشانههایی باشد برای پی بردن به این موضوع اما باز هم صددرصد نیست و نمیتوان آن را قانونی کلی دانست.
همچنین خوب است زمانی که نگران این قضیه هستید به جای مطرح کردن حدس و گمانها، دلایل نگرانیتان را با فرد در میان بگذارید. چنین کاری به شما کمک میکند در صورت نیاز از متخصصان و مشاوران راهنمایی بگیرید و بهترین روش را برای حل مشکل پیدا کنید.
گفت و گو
