بازی WTO در کشورهای اکو

در حال حاضر اکثر کشورهای جهان با اقتصادهایی که هر کدام مولفه های جدایی برای تولید، توزیع ، مصرف و درآمد سرانه و... دارند به عضویت تجارت جهانی پذیرفته شده اند که فقط حدود بیست و پنج کشور توسعه یافته هستند و بقیه اعضای این سازمان

کد خبر: ۶۲۷۴۱

را کشورهای در حال توسعه و یا کمتر توسعه یافته تشکیل می دهند و بدین سبب است که الحاق به سازمان تجارت جهانی یک ضرورت واجب است.
زمانی یک نظام واحد اقتصادی تدوین می گردد و در قالب آن تمام مقررات صادرات و واردات و سرمایه گذاری نوشته می شود ، همه کشورها مجبور هستند که تحت سیطره این فرمان گام بردارند و از سویی یک اجبار است برای کشورهای پیرامونی که توانایی رقابت و اثرگذاری در تجارت جهانی را ندارند ، هر چند این بیم می رود که بازار این کشورها تنها برای مصرف کالاهای کشورهای مرکز طراحی شده و اقتصاد این کشورها با رشد بسیار پایینی که دارند در این جریان هضم می شوند. در این میان عده زیادی معتقدند این الزام می تواند به مثابه یک کاتالیزوری باشد که جریان رشد اقتصادی این کشورها را تسریع می کند. ایران به عنوان کشوری در حال توسعه چهاردهمین بار درخواست الحاق به این سازمان را مطرح کرده که پذیرفته نشد و علت اصلی هم روابط تیره امریکا با ایران است ، البته پیوستن به تجارت جهانی ملزوماتی هم دارد که هنوز ما نتوانسته ایم فراهم نماییم . با توجه به این که WTO یک همگرایی جهانی در سیستم اقتصادی است ، از این رو سازمان های منطقه ای مانند سازمان اکو در اندازه کوچکتر می تواند نقش همان WTO را بازی و تمرین کنند تا تفکر جهانی فکر کردن و منطقه ای عمل کردن تحقق یابد و اگر با برنامه ریزی های دقیق این مهم انجام شود باعث می شود بسیاری از سهل انگاری ها و سوئ مدیریت موجود از بین برود. 10 کشور عضو اکو (افغانستان ، آذربایجان ، ایران ، پاکستان ، ترکیه ، قزاقستان ، قرقیزستان ، تاجیکستان ، ترکمنستان و ازبکستان) با این برنامه طرد عرصه رقابت می شوند و هر کشوری در این عرصه توان بیشتری داشته باشد. موفق تر خواهد بود و برای کشور ما که در اکو نقش موثرتری دارد می تواند پویاتر باشد. به طور مثال در افغانستان که در حال حاضر بازار خوبی را دارد و عضو سازمان منطقه ای اکو هم هست می توانیم نقش پررنگتری داشته باشیم . به طور کلی می توانیم بازار کشورهای عضو را تسخیر نماییم و شرایطی ایجاد کنیم که تحرک لازم جهت ارتقای سطح کیفی تولیدات خود را فراهم آوریم . بدین ترتیب اقتصاد آزاد و روند خصوصی سازی شتاب بیشتری می گیرد. وقفه به وجود آمده در پیوستن به سازمان تجارت جهانی فرصت خوبی است ، پیوستن به سازمان تجارت جهانی یک باید است ، این اقدام با شرایط مساعد اقتصادی بهتر انجام می پذیرد ، اگر پیوستن WTO با آمادگی کامل انجام نشود ، نتیجه ای جز شکستن آنچه تاکنون مهیا کرده ایم نخواهد داشت ، متاسفانه مسوولان اجرایی کشور کمتر به مسائل اقتصادی توجه کرده اند، به نظر صاحبنظران اگر چنین تمرین ها و بازیهای مشابهی را انجام دهیم ، امید است ظرف سه تا هفت سال آینده آماده پیوستن به تجارت جهانی شویم البته تحقق تمامی این مسائل منوط به ایجاد زیرساخت ها و اصلاحات مناسب در تمام بسترها به ویژه بسترها و حوزه های اقتصادی کشور است.