در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
فردای روشن«هفت»
برنامه «هفت» در بهترین روزهای خود به سر میبرد. این که فضای رسانه ملی برای انجام مناظرههای سینمایی اینقدر داغ شده که شبکههای دیگر هم سراغ چنین برنامههایی میروند، تا حد زیادی مدیون فضای درستی است که محمود گبرلو در هفت آن را به وجود آورده است: مناظره در عین بیطرفی و ایجاد دادگاهی که قاضیان آن، نه گردانندگان برنامه تلویزیونی بلکه خود مردم هستند.
آخرین نمونه این دادگاه سینمایی را باید حضور اسدالله نیکنژاد در هفت دانست. این کارگردان بارها در این برنامه مورد سوال قرار گرفت و نقد شد بدون این که توهینی به او شده باشد. نیکنژاد بارها پاسخهایی داد که مجری ـ سردبیر هفت را قانع نکرد و ناچار شد هر بار سندهای دیگری رو کند. اینجا گبرلو به عنوان نماینده افکار عمومی، هر آنچه را در طول یک سال گذشته حول و حوش پروژه لاله میگذشت، در مقابل سازنده این فیلم در قالب سوال مطرح کرد و با پاسخهای صریح او روبهرو شد. ایجاد تعادل در پرسشکنندگان تلفنی این برنامه و پرسش هوشمندانه پیامکی برنامه در هفتهای که گذشت و البته هفته قبلتر و مناظره بین محمدمهدی طباطبایینژاد و شفیع آقامحمدیان (مدیران فعلی و سابق مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی)، همه به یک چیز منتهی میشد: ایجاد بهترین فضا برای قضاوت مردم.
هفت در دوره جدید خود با حضور افراد صاحبنظر سینمای ایران (بویژه احمد طالبینژاد در برنامه جمعه دهم آبان) و مناظرهها و گفتوگوهایی که روزآمد است و مخاطب (مردم علاقهمند به سینما، اهالی سینما، منتقدان و مدیران سینمایی) برای پیگیری آنها دغدغه دارد، نشان داده از نقاط ضعف پیشین خود تا حد زیادی دور شده است و باید این پیشرفت را به فال نیک گرفت.
سعید صابری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
