در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به آینده فکرنکرده ایم
کهریزک اسم تازه ای نیست. نامی است تازه اما غریب که هرلحظه توی گوش آدم زنگ می زند. لحظه ای که حالا گره خورده به آخر سال.
کهریزک اما حسابش از همه جا جداست. محلی که قرار بوده آسایشگاه باشد، حالا در جاده ای که بوی مرگ می دهد، به مکانی برای آنهایی تبدیل شده که خیره ، گاهی افسرده ، نگاهی به دستهایشان بیندازند و فکر کنند به روزهای دور یا نه... اصلا یکی سرش را بیندازد پایین ، یکی خمیده نگاه کند به دوربین و به روزهای دورتر برود. روزهای حرف زدن و فکر نکردن به تنهایی حالا. کهریزک جای دوری نیست ، برای ما حداقل ، برای آنهایی که روزگار را چرخ بازیگر می بینند و عقیده دارند تاریخ تکرار می شود، شاید هم روزی برای آنها و مایی که فقط به تنهایی حالای خودمان فکر کرده ایم. باور کنید کهریزک جای عجیبی است: در جاده ای که بوی مرگ می دهد، آدمهایی نشسته اند خیره به دور و خیره به نزدیک و به گذشته ای فکر می کنند و به آینده ای. اولی شیرین و دومی... شاید هم نشود کاریش کرد. شاید نگاه و بی خیالی دنیا آینده را ساده تر رقم بزند... خدا می داند... این سطرها برای مایی که به آینده فکر نکرده ایم.
عکس ها: احمد معینی جم 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
