تاکتیک در خدمت استراتژی

چهارمین دور مذاکرات بین نمایندگان ایران با 3کشور فرانسه ، آلمان و انگلیس ظاهرا بدون دستیابی به نتیجه محسوسی در ژنو پایان یافت.

کد خبر: ۶۱۰۱۹

صرف نظر از نتایج نشست ژنو ، آنچه که در حاشیه این رویداد جلب توجه کرده است ، تبلیغات فراوان اروپا و امریکا روی طرح اعطای امتیازاتی از جانب واشنگتن به ایران از جمله عدم مخالفت با پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی و فروش قطعات هواپیمای مسافربری به ایران مشروط به دست کشیدن تهران از غنی سازی اورانیوم است. این تاکتیک جدید امریکا که ظاهرا از حمایت طرفهای اروپایی نیز برخوردار است ، شرایط و فضای جدیدی را بر روند تعامل ایران با 3 کشور اروپایی در قبال پرونده هسته ای حاکم ساخته است ، بدین مفهوم که واشنگتن درصدد است چنین القاء کند امریکا در برابر ایران نرمش نشان داده است بنابراین سرسختی تهران مبنی بر دست نکشیدن از چرخه سوخت هسته ای نمادی از بی توجهی ایران به پیامهای طرف مقابل است اما واقعیت این است که در ورای این پیام ظاهری امریکا ، پیام واقعی واشنگتن همانا پافشاری امریکا برای وادارساختن تهران به عدول از خط قرمز خود یعنی دست کشیدن از غنی سازی اورانیوم است . بدین ترتیب امریکا در قبال پرونده هسته ای ایران نه تنها از مواضع قبلی خود عدول نکرده که با این تاکتیک جدید می کوشد ایران را در برابر اروپا و امریکا و در سطحی فراتر ، آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دهد. نکته جالب این که حتی در طرح این تاکتیک نیز برخورد سیاسی واشنگتن کاملا آشکار است ، چرا که برخلاف تبلیغات رسانه ای مبنی بر عدم مخالفت امریکا با پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی ، سخنگوی وزارت خارجه امریکا اعلام کرده است واشنگتن صرفا با آغاز مذاکرات برای پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی مخالفت نخواهد کرد. بدین ترتیب ملاحظه می شود که در عمل بحث اعطای امتیازات مصداق همان ضرب المثل فارسی یعنی وعده سر خرمن است که البته با توجه به سوابق امریکا در موارد متعدد از جمله شانه خالی کردن واشنگتن از اجرای تعهداتش براساس توافقنامه 1994 ژنو با کره شمالی چندان تعجب آور نیست اما اتفاق جالب توجه تر این که همزمان با جنجال بر سر اظهارات رایس مبنی بر اعطای امتیازت به ایران ، بوش رئیس جمهور امریکا با تمدید تحریم های یکجانبه واشنگتن بر ضد ایران برای یک دوره دیگر عملا نشان داده است که در استراتژی امریکا بر ضد ایران تغییری حاصل نشده است . در واقع روی آوردن امریکا به تاکتیک های جدید با هدف همراه ساختن اروپا با امریکا برای مضاعف ساختن فشارها به تهران و دستیابی به هدف مهم بعدی یعنی وادارساختن ایران به صرفنظر کردن از چرخه سوخت هسته ای تعریف شده است اما با توجه به تجربه سیاست اعمال فشارهای سیاسی و اقتصادی امریکا به ایران در ربع قرن گذشته که بارها در اثر ایستادگی و مقاومت ایران با تغییرات تاکتیکی امریکا همراه بوده است ، تاکتیک جدید دولت بوش می تواند امریکا را به تحقق استراتژی خود در قبال تهران امیدوار سازد؛