تحلیلی بر انتقادی که داریوش فرضیایی آن را مطرح کرد
سبکی جدید که به تقلید رسید
داریوش فرضیایی بهعنوان چهرهای تلویزیونی حالا در همه جای ایران بین کودکان و نوجوانان و البته خانوادهها محبوب است.
او میتواند با برنامههای خود هزاران نفر را گرد هم بیاورد و این امتیاز را در حاشیه جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان در اصفهان نیز به اثبات رساند، اما آیا تلویزیون در ارائه برنامههای مجریمحوری که بتواند با برنامه پورنگ رقابت کند، توفیقی داشته است؟ این پرسشی است که فرضیایی در تازهترین اظهارنظر خود در برنامه ویتامین3، مطرح کرده است: عموپورنگ در این برنامه گفته است: «من با خود سبک جدیدی را در اجرای برنامههای کودک آوردم، اما اگر اکنون همه برنامهها شبیه یکدیگر است، تقصیر من نیست. آیا در این سالها سبک جدیدی در اجرای برنامه کودک آمده است که اجرای من متفاوت جلوه کند؟ مشکل برنامههای کودک این است که همه شبیه یکدیگر شده است، در صورتی که برنامهها باید درست هدایت شود و مجریان برنامههای کودک با سبک خاص خودشان برای بچهها اجرا کنند.»
حرفهای فرضیایی ثابت میکند، توسل به خلاقیت فردی افراد یا گروههای برنامهساز نمیتواند بهعنوان روش و فرمولی که همیشه جواب میدهد، سرمشق سیاستگذاران برنامههای کودکانه سیما قرار گیرد بویژه آنکه امروز، برنامهسازان با نسل تازهای از مخاطبان روبهرو هستند و خواستههای بچههای امروز با گذشته متفاوت است. شاید جدی گرفتن حرفهای مجری محبوب و موفق تلویزیون در دهه اخیر بتواند راهکارهای تازهای پیش روی مدیران تلویزیونی و برنامهسازان قرار دهد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
