نشاید که نامت نهند آدمی!

در دهه 30 که استاد بهمنش نام خود را به عنوان نخستین گزارشگر ثبت کرد، چنان با تسلط و اقتدار کار می‌کرد که کمتر کسی از او اشتباهی دید. کار به همین منوال ادامه داشت تا این‌که تعداد اشتباهات گزارشگران بیشتر شد و از آن زمان تاکنون بینندگان به دفعات جملاتی بسیار عجیب و غریب از سوی گزارشگران شنیده‌اند.

همان طور که اشاره شد دهه 60 سرآغاز گاف‌های گزارشگران قرار گرفت. صالح‌نیا سرآمد گزارشگرانی بود که در درست تلفظ کردن نام بازیکنان مشکل داشت. او در دیدار پرسپولیس و پاس سال 68 از ابتدا تا انتهای بازی رضا عابدیان مهاجم پرسپولیس را رضا عابدزاده نامید. عباس بهروان هم در یکی از بازی‌های جام جهانی 1990 از لفظ عجیبی به جای پاشنه پا استفاده کرد که بسیار غریب و خارج از شأن تلویزیون بود! اسکندر کوتی هم در دیدار با عربستان در مقدماتی جام جهانی 1998 فرانسه بعد از گل ایران، حال و هوای متفاوتی پیدا کرد و... .

به هر حال گل خودش را زد!

می‌توان موارد بی‌شماری از گاف‌هایی را گفت که از سوی مسلط‌ترین و بهترین مجریان و گزارشگران ورزشی سر زده است. مشکل مشترک بیشتر گزارشگران ورزشی ندانستن اسم بازیکنان است و همین مشکل بود که باعث شد تا یکی از چهره‌های مطرح تلویزیونی در جریان گزارش دیداری بگوید: «حالا اسکیلاچی، اسکلاچی، اشیلاچی، شیلاچی یا هر اسم دیگه‌ای داره من نمی‌دونم! به هر حال گل خودش را زد! ». یا این‌که گزارشگر دیگری نام بازیکنی را در طول بازی ببرد که بیش از پنج سال است از فوتبال خداحافظی کرده؛ البته ماجرا فقط به اسامی بازیکنان مربوط نمی‌شود. بی‌اطلاعی برخی چهره‌ها از این موضوع که کدام تیم به کدام شهر تعلق دارد گاه مشکل‌آفرین است. در یکی از دیدارهای لیگ برتری و زمانی که تیم چلسی گل زد، گزارشگر بازی گفت: «مردم شهر چلسی از این که تیمشان گل زده قطعا خوشحالند!»

متضرضر شدند

شتابزدگی، هیجان و بیش از حد احساساتی شدن نیز مشکل دیگری است که گاه گزارشگران ما را به اشتباه می‌اندازد. سال‌ها پیش و در یکی از بازی‌های لیگ قهرمانان اروپا زمانی که بازیکن بارسلونا توپ را از دست داد، گزارشگر بازی گفت: «بارسایی‌ها قطعا بابت از دست دادن توپ متضرضر می‌شوند (منظورش متضرر بوده)». همه چیز فقط به فوتبال مربوط نمی‌شود، در کشتی هم می‌توان نمونه‌های زیادی گاف دید. از اصطلاح عجیب و من درآوردی «بد بدن» هادی عامل که بگذریم به یک مسابقه کشتی می‌رسیم. در آن مسابقه کشتی‌گیری که خود پسر یکی از کشتی‌گیران مشهور است برنده مسابقه شد تا گزارشگر دستپاچه و البته احساساتی این دیدار بگوید: «پسر کو ندارد نشان از پدر، نشاید که نامت نهند آدمی؟!»

تازه نفس‌های پراشتباه

بسیاری از گزارشگران تازه‌نفس برنامه‌های ورزشی از تسلط کامل به نحوه اجرای مسابقه برخوردار نیستند تا به این ترتیب تاریخچه گاف‌های گزارشگران به وجود بیاید. به هر حال احتمال بروز اشتباه و خطا در هر کاری بویژه گزارشگری ورزش آن هم در یک برنامه زنده وجود دارد، اما چه خوب است که برخی گزارشگران با مطالعه بیشتر ضریب اشتباهات را پایین بیاورند تا به این ترتیب اشتباهات ماندگار کمتری از آنها سر بزند.