در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مدرسهای به نام موزه
بسیاری از ما وقتی اخباری از تخریب آثار باستانی به دلیل بیتوجهی مسئولان یا حتی ناآگاهی برخی بازدیدکنندگان دربرخورد با آثار گذشته میشنویم، ناخودآگاه افسوس میخوریم و از خودمان میپرسیم که آیا این افراد هیچگونه علاقهای به میراث کشورشان ندارند و آیا نمیدانند که تخریب و یادگاری نوشتن روی دیوار یا مجسمهای که از قرنها و هزاران سال پیش تا به امروز باقیمانده، چه لطمه جبرانناپذیری به آن میزند.
همچنین از خود میپرسیم چرا در کشوری که دم از فرهنگ و تمدن میزند، گاهی برخی افراد در عمل رفتار متمدنانه ندارند و آیا اینگونه رفتارها از روی ناآگاهی است یا از روی عمد اما هر کدام از این دو وجه هم که باشد، نشان میدهد ارزشهای فرهنگی بخوبی معرفی و تبیین نشده است. تا زمانی که میراث فرهنگی بخوبی معرفی نشود، ارزش هم نمییابد و در سالهای گذشته نهادها و دستگاههای متولی آموزش به وظیفه خود در فرهنگسازی خوب عمل نکردهاند.
بدون شک، سیستم آموزشی کشور در مقاطع مختلف آموزشی میتواند نقش بسزایی در توجه دادن و معرفی میراث فرهنگی و ارزشهای فرهنگی آن داشته باشد و شروع این آموزش از مقاطع ابتدایی اهمیتش دوچندان است تا فرزندان کشورمان با گذشته ارتباط پیدا کنند و اهمیت حفظ میراث و آثاری را که از گذشتگان باقیمانده است، درک کنند.
مسلم است که بخش عظیمی از آثار گذشتگان در موزهها و اماکن تاریخی در معرض دید قرار دارد، اما نکته اینجاست که کودکان تا چه حد از این اماکن بازدید میکنند و چه درکی از اشیایی که در موزهها نگهداری میشود، دارند. به گفته کارشناسان موزهداری، متاسفانه تاکنون برنامه مدون و دائمی در موزهها طراحی نشده و کودکان فقط در قالب اردوهای مدرسه و بدون برنامهریزی خاص و ایجاد شرایط مناسب از موزهها بازدید کردهاند. این در حالی است که در بسیاری موزههای دنیا یک فضای اختصاصی برای کودکان طراحی شده که با روحیه و شرایط سنی آنها سازگاری دارد و در این مکانها استفاده از راهنمایان ویژه کودکان، بازدیدهایی همراه با لمس اشیا، قرارگیری در دورههای تاریخی و برنامههای آموزشی ویژه برای کودکان، پیشبینی شده است که میتواند الگوی مناسبی برای ما باشد.
بدون شک اگر بخواهیم آینده خوبی داشته باشیم، باید بستر مناسبی را برای آموزش و پرورش کودکان ایجاد کنیم و این آموزشها میتواند از کتب درسی آغاز شود و با فرصتهایی که نهادهای فرهنگی در قالب برنامههای جالب و آموزشی در اختیار قرار میدهند، رنگ عینی به خود بگیرد.
اگر میخواهیم ارتباط کودکان با گذشتگان و میراثی که از آنها به یادگار مانده، اعم از میراث فرهنگی ملموس مثل بناها و آثار تاریخی و میراث ناملموس مانند آداب و رسوم برقرار شود، موزهها مکانهایی مناسب برای ملموس کردن آن برای کودکان است تا در کنار مفاهیم و اطلاعاتی که در کتابهای درسی دانشآموزان گنجانده میشود آنها را با ارزشهای میراث فرهنگی و لزوم حفظ و نگهداری آنها آشنا کند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
