اثر انگشت موبایل‌ها

این موضوع به طور بالقوه به مجریان قانون اجازه ردیابی تبهکاران را می‌دهد. روش تعقیب و ردیابی تلفن‌های همراه که از سوی ژاکوب هاس و همکارانش در دانشگاه فنی درسدن ارائه شده، فقط با تغییرات کوچکی در کیفیت اجزای الکترونیکی مختلف داخل تلفن همراه امکان‌پذیر خواهد بود. سخت‌افزارهای رادیویی در یک تلفن همراه شامل مجموعه‌ای از اجزا مانند آمپلی‌فایر‌ها، نوسان‌سازها و ترکیب‌کننده‌های سیگنالی است که همه این اجزا می‌تواند دچار خطای سیگنال رادیویی باشد، به عنوان مثال این مقدار در یک مقاومت به کار رفته در یک تلفن می‌تواند بسته به کیفیت مولفه‌های آن بین 0.1 تا 20 درصد از مقدار اعلام شده برای آن قطعه باشد. نتیجه این خطاها هنگام تبدیل سیگنال‌های آنالوگ به دیجیتال بروز می‌کند و به این ترتیب داده‌های ارسالی هر تلفن همراه به دکل محلی شامل الگوی خطایی است که بسته به ترکیب اجزا، منحصربه‌فرد است. تیم محققان با استفاده از نتایج این تحقیق موفق شدند از میان 13 گوشی، یک گوشی را با دقت 97.6 درصد شناسایی کنند. هاس می‌گوید: روش ما هیچ داده‌ای را به تلفن‌های همراه ارسال نمی‌کند. این سیستم به روشی کاملا غیرفعال عمل کرده و فقط به داده‌های دریافت شده از تلفن‌های همراه گوش می‌دهد؛ موضوعی که توسط صاحب تلفن قابل تشخیص نیست.

بودجه لازم برای این تحقیقات توسط اتحادیه اروپا و دولت آلمان تامین‌شده و روی نسل دوم شبکه تلفن همراه (2G)‌ تست شد. هاس معتقد است از آنجا که در هر ابزار رادیویی شاهد نقص و خطا هستیم، می‌توان از این روش در نسل سوم و چهارم شبکه‌های تلفن همراه نیز استفاده کرد. شناسایی یک تلفن همراه با استفاده از اثر انگشت فرکانس رادیویی آن به شناسایی یک دوربین دیجیتال با استفاده از عیوب لنز آن است که از روی تصاویر قابل شناسایی است. این روش قابل قبول است، اما میزان تشخیص صددرصدی گوشی‌ها به این روش چالش بزرگ پیش روی پیشنهاد‌دهندگان است. اگر آنها موفق به انجام کاملا دقیق این روش نشوند، ممکن است صدها یا هزاران تلفن همراه و مکالمه اشتباها رهگیری و شنود شود و علاوه بر تجاوز به حریم خصوصی افراد، برخی تلفن‌های همراه به اشتباه قطع شود.

newscientist / مترجم: آتنا حسن‌آبادی