غرقشدن در فضا
وقتی موضوع سفر به فضا مطرح میشود کمتر کسی به این که ممکن است در فضا غرق شود فکر میکند و هرگز از آن نمیترسد، اما این ترس برای لوکا پارمیتانو فضانورد ایتالیایی که بتازگی خارج از فضاپیمای خود راهپیمایی فضایی کرده، بسیار واقعی به نظر رسیده است.
البته تصور این که چیزی در یک پایگاه فضایی به اندازه زمین فوتبال که در 418 کیلومتری زمین در مداری در حال حرکت است «معمولی» باشد سخت است، ولی تکتک فضانوردان و کیهاننوردانی که در این ایستگاه فضایی بینالمللی کار و زندگی میکنند چنان آموزش دیدهاند که به تمام جزئیات آنجا اشراف کامل دارند. بنابراین وقتی مشکلی در ایستگاه فضایی به وجود آید، کسی بهتر ازخودشان نمیتواند آن را حل کند، اما دنیا، پارمیتانو را موقع پیادهروی حسابی شگفتزده کرد.
اواسط تابستان جاری پارمیتانو همراه کریس کاسیدی فضانورد، در بخش بیرونی ایستگاه فضایی کار میکردند، اما کمتر از یک ساعت از ماموریتشان نگذشته بود که پارمیتانو به عنوان اولین فضانورد ایتالیایی که دست به راهپیمایی فضایی زده است، گزارش کرد درون کلاهش پر از بخار آب شده و همین موضوع باعث گردید تا مرکز کنترل ماموریت به هر دو فضانورد فرمان بازگشت هر چه سریعتر به درون ایستگاه بینالمللی فضایی را بدهد. پس از بررسیها معلوم شد سیستم خنککننده درون تهویه هوا کلاه دچار نشتیشده و آب موجود با هوا ترکیب و پشت سر پارمیتانو جمعشده و بخش ارتباطی کلاهش را غرق در آب کرده است. در محیط با جاذبه نزدیک به صفر، فشار سطح آب تشکیل حبابی داد که بتدریج به طرف صورت پارمیتانو حرکت کرد و او برای کنار زدن آب کار چندانی نمیتوانست انجام دهد چون تمام صورتش با کلاه فضانوردی پوشانده شده بود. کاسیدی، با لحنی پر از وحشت توضیح داد: «جریان مویینگی، آب را آرامآرام به طرف سرم آورد و کمکم تا گوشها و بالا به سمت چشمهایم پیشبرد و داشت بینیام را میپوشاند. وضع ترسناکی بود. اگر آب بیش از این نشت میکرد، موضوع مسلما جدی میشد و راه تنفس من بسته میشد. آن هم در حالی که اگر کلاه روی سرم نبود با یک حرکت دست میتوانستم قشر آب چسبیده به صورتم را پس بزنم.»
خوشبختانه هر دو فضانورد توانستند سالم به ایستگاه فضایی بینالمللی بازگردند و ناسا هم به بررسی دقیق مشکل لباس فضانوردی پارمیتانو پرداخت تا این مشکل دیگر تکرار نشود.
مترجم: نادیا زکالوند
گفت و گو
