نوای «نوایی» را دریابیم

آن زمان هر چند سن و سال کمی داشتم، اما به این فکر می‌کردم که چه بار سنگینی از روی دوش خانواده‌های بیمار برداشته می‌شود وقتی با وجود بیمه، دغدغه مالی برای بهبود بیماران کمتر شود.

سال‌ها از این موضوع می‌گذرد و وقتی اخباری مبنی بر مشکلات درمانی هنرمندان می‌شنوم یاد رهنمودهای رهبری می‌افتم.

نیازی نیست برای اثبات این موضوع بنشینیم و فهرستی تهیه کنیم از هنرمندان بیماری که روزهای سختی را گذراندند و با بیماری دست و پنجه نرم کردند؛ چون هر یک از ما دست‌کم چند هنرمند را که امسال با گذراندن این سختی‌ها از دنیا رفته‌اند، می‌شناسیم.

حالا هم نوبت رسیده به پیرمرد دوتار نوازی که سال‌ها وصف شوریدگی‌هایش را شنیده‌ایم. سال‌ها با نوای نوایی و الله‌مدد او به دشت‌های تربت‌جام سفر کرده‌ایم. هر چند نورمحمد درپور، خواننده مقامی اهل خراسان اهل هیاهو و آمد و شد و حرف زدن نبوده، اما به واسطه آثار زیبایش برای بسیاری شناخته شده است و بسیاری هم او را با آثار زیبایی که در مدح پیامبر اسلام اجرا کرده به خاطر می‌آورند.

پیرمرد حالا بیمار شده است. دیگر نمی‌خواند و دوتار باید در انتظار زخمه‌های او بماند که هرازگاهی در بیمارستان بستری می‌شود و دیگر نفسی برای خواندن برایش نمانده است. چنان که پسرش محمد فاروق گفته است پزشکان بیماری او را سرطان روده تشخیص داده‌اند و هم‌اکنون او تحت شیمی‌درمانی است و تاکید کرده هزینه‌های درمان پدرش سنگین است و مستمری ماهی 140 هزار تومانی او کفاف این هزینه‌ها را نمی‌دهد و به دلیل سن بالایی که دارد او را بیمه هم نمی‌کنند.

نورمحمد درپور، یکی از شناخته‌شده‌ترین نوازندگان و خوانندگان موسیقی خراسانی و تربت‌جام که نامش در رده استادان بزرگی چون حاج قربان سلیمانی و استاد محمدحسین یگانه، حسین سمندری و استاد ستارزاده قرار دارد؛ یکی از آخرین حلقه‌های اتصال موسیقی نواحی ایران به نسل تازه است. او بیمار است و قانونی برای بیمه و رسیدگی بیشتر به او وجود ندارد و پرونده بیمه هنرمندان هنوز هم مانند قبل می‌لنگد و نتوانسته مرهمی باشد بر زخم هنرمندان پیشکسوت کشورمان در روزهای سختی و بیماری. کاش به جای پیام‌های تسلیت، یادبودها و مراسم‌ مختلف کمی زودتر می‌جنبیدند و به جای آه‌های پر از حسرت، مرهم می‌شدند.

زینب مرتضایی فر / گروه فرهنگ و هنر