مسابقه قرآنی 1447

پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه نوح،آیات: 24 ـ 21

در اینجا نوح(ع) به شکایتی که قبلا از قوم خود می کرد برگشته، قبلا به‌ تفصیل گفته بود که من چگونه قومم را دعوت کردم و به آنان چه مطالبی گفتم، گاهی به بانگ بلند، گاهی آهسته و قبل از این تفصیل به‌طور اجمال هم شکایت کرده و گفته بود که «رب انی دعوت قومی لیلا و نهارا فلم یزدهم دعائی الا فرارا»

پس این‌که دوباره به‌طور اجمال شکوه کرد، خواسته است بفهماند بزرگان قومش و توانگران عیاش، مردم را علیه او می‌شورانند و بر مخالفت و آزار او تحریک می کنند. این‌که در آیه 21 «مال» و «ولد» را مایه خسران می‌شمارد ـ با این‌که قبلا آن دو را از نعمت‌ها شمرده بود ـ به این معنی است که آن مال و ولدی که از نعمت توست، و واجب است شکرش به‌جا آورده شود، در این گونه افراد جز زیادتر شدن کفر ثمره ای نبخشید و به همین‌دلیل مستوجب خسران از رحمت تو شدند.

قوم نوح از هیچ عملی فروگذار نکردند: نافرمانی نوح، پیروی نااهلان، مکر و توطئه و اصرار بر حفظ بت‌ها. مردان خدا، شکوه‏ها را نزد او می‏برند. ناله نوح برای خسارت مردم است نه غربت خودش. هر مال و فرزندی نعمت نیست. برای کسی که از راه مستقیم خارج شود، راه‌های انحرافی متعددی باز می‏شود. آیین شرک حافظ منافع صاحبان زر و زور است.

در قرآن، کلمات‏ «أَصْنامٍ»، «اوثان»، «نَصَبٌ» و «تَماثِیلَ» به معنای بت آمده است ولی نام بت‏های معروف مشرکان به صورت خاص آمده است. نام پنج بت در این آیه و نام «لات» و «عُزّی» و «مناه» در سوره نجم آمده است. برای عبرت دیگران، گاهی باید نام سران محو شده را ببریم‏.

جمله «و لا تزد الظالمین الا ضلالا» نفرین حضرت نوح(ع) به آنان است، از خدا می خواهد گمراهیشان را بیشتر کند، البته این گمراهی ابتدایی نیست، بلکه مجازاتی است؛ پس آن جناب در این نفرین خود از خدا می خواهد کفار را به جرم کفر و فسقشان مجازات کند، البته این غیر از آن نفرینی است که در آیات بعد به آن اشاره شده و حضرت از خدا هلاکتشان را خواسته است.