بله آقای ولاسکو؛ لیگ جهانی یعنی همین

به دور از آنچه در بازی دو تیم در دو مسابقه اتفاق افتاد، همین چند کلمه حرف حساب سرمربی آرژانتینی تیم ملی والیبال را نیز باید در کنار سایر حرف‌هایش قرار داد چون اینک والیبال ایران در کنار موفقیت‌های فنی بازیکنانش به یک‌سری حرف‌های تازه هم نیاز دارد. لیگ جهانی یعنی همین؛ ما را به سوی قواعدی از ورزش امروز می‌برد که شاید سال‌ها دور از این قواعد به دنبال راهکارهای غیرقابل دسترس با تئوری‌های خودساخته بودیم.

در ورزش حرفه‌ای که بازیکنانش به‌طور مرتب در هرجای دنیا بازی می‌کنند، آگاهی از قواعد ورزش حرفه‌ای رسم معمولی است. تیم ملی والیبال حاصل دسترنج و زحمات چند ساله و کارهای بزرگ انجام داده شده را در هفته‌های اخیر برای مردم در قاب کوچک سیما به تصویر کشیده است؛ بنابراین اعتبار به‌دست آمده را تنها با شناخت قواعد حرفه‌ای‌گری در ورزش می‌توان حفظ کرد. برای سفرهای طولانی باید پیش از مسابقه‌های رسمی سراغ شبیه‌سازی رفت و از همه ظرفیت‌های والیبال بهره‌مند شد.

همان‌گونه که ولاسکو به جای آن که در غیاب فرهاد قائمی یکی از ستاره‌های تیم خود خم به ابرو بیاورد، نسخه جنگیدن و اعتنا به پشتوانه‌های تیم ملی را در بازی با ایتالیا و کوبا پیچید و امتیازاتی از دو تیم مطرح والیبال جهان گرفت که کمتر کسی انتظار داشت. والیبال ایران به گفته داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال ظرفیت‌های بالایی دارد، اما همین والیبال با ملی‌پوشان صاحب انگیزه‌اش هنوز در مسافرت‌های طولانی حرف‌هایی دور از قواعد حرفه‌ای‌گری می‌زند.

هنوز مسئولان اجرایی و قانونگذار برای اهمیت دادن به برخی پیروزی‌های شگرف در ورزش که تاثیر اجتماعی زیادی دارد، در ارائه خدمات و امکانات به ملی‌پوشان تردید دارند و در تصمیم‌گیری‌ها ضعیف هستند.

امروز والیبال در آستانه نیمی از راه توسعه و پیشرفت در لیگ جهانی ایستاده، اما برای رسیدن به مقصد نهایی کارهای بیشتری لازم است. موفقیت در رقابت‌های انتخابی جهان و حضور در بازی‌های والیبال المپیک 2016 ریودوژانیروی برزیل، همصدایی بیشتر با خولیو ولاسکو و اجرایی کردن برخی برنامه‌ها از سوی مسئولان اجرایی و قانونگذار را می‌طلبد چون والیبال با اثرات مطلوبی که این روزها در جامعه باقی گذاشت، دیگر به کم قانع نیست.

محمد رضاپور/ گروه ورزش