رادیو، مصیبت زدگان رانجات می دهد؛

کمک هایی که رسانه ها می توانند به مصیبت زدگان سونامی ارائه کنند کم اهمیت تر از کمکهای غذایی ، دارویی و مالی جهانیان نیست ؛ اما کنار این موضوع ، حقیقتی وجود دارد که تا حد زیادی غم انگیز است و این که رسانه ها در کشورهای مصیبت زده خود محتاج کمکند.

کد خبر: ۵۷۲۵۳

همان طور که خبرگزاری آسوشیتدپرس در روزهای اول حادثه گزارش کرده بود 70 تا 80 درصد از رسانه های محلی کشورهای مصیبت زده کاملا یا تا حد زیادی از میان رفته اند. بسیاری از خدمه ناپدید ، کشته و زخمی شده اند و تجهیزات آنها نابود شده است. از این رو می توان بخش بزرگی از ناهماهنگی ، هرج و مرج و نگرانی موجود در این مناطق را ناشی از نبود رسانه های محلی دانست که می توانستند با اطلاع رسانی صحیح ، مردم را از امور آگاه و آنها را با ارائه اطلاعات صحیح از شرایط بعد از حادثه سازماندهی کنند.
این نقش مهم هم اکنون تا حد زیادی در کشورهای مصیبت زده از سونامی بر زمین مانده است از این رو بتازگی ABU اتحادیه پخش رادیو و تلویزیونی آسیا و اقیانوسیه به کلیه دفاتر و اعضای خود که در کشورهای حادثه دیده مستقر هستند، دستور داده است نهایت همکاری را با عوامل امدادرسان ، مردم ، مصیبت زدگان و مقامات دولتی به عمل آورند.
این اتحادیه در عین حال از همه نمایندگی ها و اعضا خواسته است به کارمندان رسانه ای این اتحادیه در کشورهای مصیبت زده کمک کنند. این پیام حاوی نکات تلخی است و نشان از این دارد که سازمان های رادیو و تلویزیونی عضو ABU و حتی اعضای دفتر ABU در برخی کشورها از شر سونامی در امان نبوده اند. طبق گزارش های منتشر شده در سایت خبری این اتحادیه ، تاکنون دست کم 30 نفر از اعضای ABU در حادثه سونامی ناپدید شده و احتمالا جان خود را از دست داده اند. در این گزارش تصریح شده است که عمده تجهیزات رسانه ای متعلق به این اتحادیه در کشورهای مذکور از میان رفته اند و آنها فاقد هرگونه امکانات اولیه پخش رادیو تلویزیونی هستند. با وجود این پیام و درخواست کمک ABU از دیگر کشورهای همسایه نشان از اهمیت وظیفه اطلاع رسانی در این بحران دارد. به منظور برقراری سریع ارتباط رسانه ها و بخصوص رادیو و تلویزیون با مردم مصیبت زده ABU از رادیو بازرگانی استرالیا که در حال حاضر بیشترین پتانسل را برای کمک به بازسازی موقت صنعت پخش این کشورها دارد، تقاضای کمک کرده است.
بر همین اساس CRA ، رادیو بازرگانی استرالیا اقداماتی برای ساخت و راه اندازی هر چه سریع تر استودیوهای رادیویی سیار در کشورهای فاجعه زده آغاز کرده و قصد دارد با استفده از فرستنده های رادیویی موقت ، برخی ایستگاه های رادیویی محلی تعطیل شده در این کشورها را فعال کند. در صورت فعال شدن رادیوهای محلی ، مقامات با راحت ترین و در دسترس ترین راه می توانند آنچه را از مردم در این شرایط انتظار دارند در میان بگذارند و مردم نیز می توانند از این طریق براحتی از آنچه باید برای حفظ جان و سلامت خود انجام دهند ، مطلع شوند.
دولت اندونزی نیز اعلام کرده است در صورت راه اندازی این سرویس رادیویی در منطقه بانداآچه این توانایی را دارد تا سریع مردم منطقه را به یک رادیوی کوچک جیبی مجهز کند تا همه آنها بتوانند از آخرین وضعیت امور مطلع شوند.
یکی از کاربری های مهم رادیو در چنین شرایطی این است که مقامات می توانند با استفاده از این وسیله ارتباطی ، مردمی را که برای دریافت کمک های مردمی تنها به یک یا دو منطقه مشخصی هجوم می آورند و عملا امکان کمک رسانی را مختل می کنند، سازمان دهی کنند یا توصیه های لازم پزشکی برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های مختلف واگیردار را از این طریق به اطلاع آنها برسانند. از لحاظ روانی نیز شنیدن مرتب اخبار و اطلاعات صحیح از سوی منابع موثق می تواند آرامش نسبی را برای مصیبت زدگان فراهم آورد.
در همین حال ABU از تلاشهای رادیو اندونزی (RRI) که پس از گذشت یک هفته از نابودی همه رادیوهای محلی توانست به صورت موقت از طریق باندهای AM و FM صدای دولت را به گوش مردم برساند ، تشکر کرد. رادیو رپابلیکا اندونزی یا RRI برای اجرای این طرح بلافاصله دست به کار شد و یک استودیوی موقت در منطقه باندا آچه که از مناطق دیگر آسیای جنوبی بیشتر آسیب دیده است برپا کرد ؛ اما نکته اینجاست که دولت اندونزی هنوز نتوانسته علی رغم وعده ای که داده بود گیرنده های رادیویی قابل حمل و کوچک در اختیار مردم قرار دهد.
یکی از مقامات رادیو RRI می گوید: دست کم در باندا آچه به 5 هزار دستگاه رادیو باند AM و FM نیاز است تا مردم بتوانند صدایی را که ما با زحمت زیاد برای آنها فراهم کرده ایم ، بشنوند.
مشکل صدمه دیدن تجهیزات رسانه ای در سریلانکا نسبت به دیگر کشورها و بخصوص اندونزی کمتر گزارش شده است. در گزارش ABU آمده این کشور مشکل چندانی با تجهیزات رسانه ای ندارد و ساختمان ها و تجهیزات رادیویی این کشور بخوبی برابر سونامی مقاومت کرده اند، اما مشکل این است که مردم فاجعه دیده عمدتا رادیو ندارند. دولت سریلانکا از همه مجامع بین المللی کشورها و مردم خواسته است کنار کمکهایی که ارسال می کنند، رادیوهای کوچک باند FM را نیز جای دهند تا مردم گرفتار و بی خانمان از طریق این رادیو در جریان آخرین دستورالعمل ها و امور قرار گیرند.
شرکت پخش رادیو و تلویزیونی سریلانکا (SLBC) نیز در همه ایام پس از فاجعه به صورت شبانه روزی در تلاش بوده است تا صدای خود را به مردم آواره و مصیبت زده برساند. آنها حتی برای این کار مجبور به نصب بلندگوهای موقت در برخی اماکن شدند. این بلندگوها دایما در حال پخش برنامه های رادیویی هستند.
در مالدیو وضعیت تجهیزات رسانه ای از اندونزی نیز بدتر اعلام شده ، چرا که 90 درصد از فرستنده های رادیو و تلویزیونی این کشور در مناطق آسیب زده از بین رفته است. مسوولان رسانه ای این کشور با استفاده از فرستنده های تلویزیونی کم قدرت یا دوربین های فیلمبرداری دستی می کوشند به هر شکلی پوشش خبری فاجعه را از دست ندهند.
مالدیو گفته است بین 500 تا 3000 رادیوی کوچک نیاز دارد تا بین آوارگان توزیع کند.
در تازه ترین اقدام ، رادیو بازرگانی استرالیا اعلام کرد با توافق و کمک دولت در حدود 50 هزار رادیوی دوباند AM/FM را همراه 6 فرستنده رادیویی قوی یک تا 2 هفته دیگر به مناطق مصیبت زده ارسال می کند. این رادیو تاکنون 5 هزار رادیوی کوچک را به اندونزی ارسال کرده است تا بین مردم توزیع شود.
کارشناسان معتقدند در صورتی که هر آواره و مصیبت زده از سونامی یک رادیوی دوباند داشته باشد می توان امیدوار بود با توصیه هایی که از این طریق دریافت می شود، مناطق مصیبت زده تحت کنترل کامل مقامات دولتی در خواهند آمد و از بسیاری رویدادهای ناخوشایند دیگر مثل شیوع بیماری های واگیردار، هرج و مرج ، قتل و غارت و اضطراب و نگرانی رایج میان مردم جلوگیری خواهد شد.