زاویه دید

خودمانی با دوربین

حرف‌های مردم، نظر و دیدگاه‌شان درباه یک رویداد دلیلی است بر سندیت گزارش و اخبار ارائه شده درباره آن رویداد از رادیو و تلویزیون و از همین روست که می‌توان بدون تردید گزارش‌ مردمی را نوعی برنامه مستند دانست؛ مستندی که حقایق را از زوایای مختلف و با نگاه برآمده از اقشار مختلف جامعه طرح می‌کند و به نمایش می‌گذارد.

کد خبر: ۵۷۱۳۲۶

اما تا امروز با وجود تغییر زیادی که در نحوه طراحی سوالات مربوط به گزارش‌های مردمی ایجاد شده و تلاش گزارشگرهای رادیو و تلویزیون به ارائه گزارش‌های صمیمی‌تر و هوشمندانه‌تر، هنوز هم در تولید این بخش از برنامه‌های تلویزیونی شاهد نوآوری‌های ویژه نیستیم و هنوز هم بسیاری از مردم وقتی مقابل گزارشگر رادیو و تلویزیون قرار می‌گیرند، از خود واقعی‌شان فاصله می‌گیرند و با قواعد نانوشته‌ای سخن می‌گویند که مختص حرف زدن جلوی دوربین است. البته فرقی نمی‌کند که این دوربین متعلق به صدا و سیما باشد یا دوربین یک مستندساز، در هر صورت بسیاری افراد از قرار گرفتن مقابل دوربین احساس راحتی نمی‌کنند و خود واقعی‌شان را به نمایش نمی‌گذارند، این واکنش‌ کاملا طبیعی است؛ چرا که اظهار نظر در رسانه‌ای که میلیون‌ها مخاطب دارد، کار چندان ساده‌ای نیست.

مستندسازان برای حل این مساله کاملا طبیعی و رسیدن به تصاویر، حرف‌ها و واکنش‌های ناب، زمان زیادی را صرف همراهی با سوژه می‌کنند و با او چنان اخت می‌شوند که دیگر سوژه حضور دوربین را احساس نمی‌کند و مقابل آن براحتی حرف می‌زند و واکنش نشان می‌دهد. بعد از آن است که بهترین و تاثیرگذارترین بخش‌ از اظهار نظرهای سوژه که شاید بسیار هم کوتاه باشد، گلچین می‌شود و در قالب یک فیلم یا سریال مستند جای می‌گیرد. به همین شیوه گزارشگران تلویزیونی نیز می‌توانند برای جذابیت و باورپذیری گزارش‌های مردمی و دوری از تصنع، زمان بیشتری را به تهیه گزارش‌هایشان اختصاص بدهند، با مردم بیشتر و صمیمی‌تر سخن بگویند و زمانی تصویر را ضبط کنند که گفت‌وگو شونده برای حرف زدن آماده باشد. در این صورت افراد می‌توانند مقابل دوربین صمیمی‌تر ظاهر شوند و به دلیل احساس صمیمیت با گزارشگر، مقابل دوربین او از خود واقعی‌شان دور نشوند و گفتنی‌ها را با ادبیات خاص مطرح کنند که بسیار طبیعی‌تر و پذیرفتنی‌تر است.