حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حماسه رسانه ملی
انتخابات، میدانی بود برای به رخ کشیده شدن ظرفیتها و توان بالای رسانه ملی. تنوع و تکثر برنامههای انتخاباتی در شبکههای مختلف رادیویی و تلویزیونی به قدری به چشم آمد که دیگر کمتر کسی از مردم، سراغ پوسترها و تراکتهای خیابانی انبوه را میگرفت.
اینبار، وقار تبلیغاتی رادیو و تلویزیون جای خود را به هیاهوهای خیابانی داد و مردم توانستند ظرفیتهای روحی و روانی خود را متناسب با این وقار و آرامش، به حدی بالا ببرند که در رفتار و بیانشان منطق جای عصبیت را بگیرد و این دستاورد بزرگی بود که امسال، بخش عمدهای از آن به وسیله هوشمندی مدیران صداوسیما و طراحان برنامههای انتخاباتی به دست آمد.
واقعیت این است که رسانه ملی پس از آزمون و خطای مناظرههای مشهور دوره گذشته انتخابات، در دوره تازه توانست با بهرهگیری از نظرات کارشناسانه، کاری کند که همه مردم را حتی آنها که ظاهرا قصدی برای دیدن مناظره و برنامه انتخاباتی نداشتند و بعضا با لجبازی نمیخواستند پای تلویزیون بنشینند به دیدن برنامههای انتخاباتی ترغیب شوند و صبح فردای مناظره، در کوچه، خیابان، صف اتوبوس، تاکسی و ... از کنش و واکنشهای انتخاباتی بگویند.
قدرت انتقادپذیری و خلاقیت در طراحی و اجرای مناظرهها اینبار به اندازهای چشمگیر بود که بعد از مناظره اول با تصمیمی آگاهانه نکاتی که در مناظره اول با انتقاد وسیع روبهرو شد، در مناظره دوم و سوم برطرف شد تا دست آخر، معترضان به مناظره اول به قدردانیکنندگان در مناظره پایانی بدل شوند.
این دوره توجه ویژه به عدالت در تبلیغات خیلی دقیق و ریزبینانه صورت گرفت. تقسیم زمان معرفی نامزدها در برنامههای مختلف رادیویی و تلویزیونی براساس مراسم جالب توجه قرعهکشی (که قبل از شروع رقابتها تدارک دیده شد)، قرعهکشی برای نوبتدهی به نامزدها و قرعهکشی انتخاب پرسش (در مناظرهها) از جمله ایدههایی بود که افکار عمومی را با عدالتی محض آن هم بین هشت نامزد جلب کرد. اصل بیطرفی رسانه ملی اینبار به قدری چشمگیر بود که حتی مخالفان و غرضورزان هم نتوانستند موضوع دندانگیری را برای زیرسئوال بردن مدیران رسانه ملی به دلیل جانبداری یا دوری از عدل و انصاف بیابند و اینبار دست خالیتر از همیشه به نظر میرسیدند.
همچون دوره گذشته، این بار نیز رسانه ملی در ایجاد شور انتخاباتی و جلب مشارکت عمومی موفق ظاهر شد، گرچه همانطور که از سال 88 تجاربی برای اصلاح روشها در سال 92 به دست آمد، امید میرود برای انتخابات سال 96 نیز بتوان با بررسی نقدهای کارشناسانه و معتبر و نیز توجه به نظرات و آرای مردمی، نقاط ضعفی را که در این دوره در برنامههای مختلف انتخاباتی موجود بود، تحلیل کرد، از ایرادات برنامهسازی دور شد و گامهای بلندتری به سمت ارتقای کیفی برداشت.
علی افشار
گفت و گو
