تو هیچ‌وقت مرا درک نمی‌کنی

این مسائل در حالی رخ می‌دهد که بنابرنظر متخصصان، والدین به بهترین شکل می‌توانند فاصله‌ای را که میان خود و فرزندشان ایجاد شده است، از بین ببرند. از نظر آنها، نزدیک شدن به بچه‌ها و همراه شدن با آنها می‌تواند بسیاری از مشکلات نوجوانان را حل کند.

نباید فراموش کنیم نوجوانی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی است که کوچک‌ترین اشتباه یا لغزشی طی آن، می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری برجای بگذارد.

کودکی که در این دوران از خانواده‌اش دور شود و آنها را غریبه بداند، به​طور مسلم در آینده هم رابطه چندان موفقی با والدینش نخواهد داشت و همین نقطه آغاز راهی نه چندان موفق در ادامه زندگی وی خواهد بود. به همین دلیل مراقبت از فرزندان در این دوره خاص از زندگی اهمیت ویژه‌ای دارد که نباید از آن غافل شد.

گروهی از والدین هم از مخالفت‌های همیشگی بچه‌ها با نظرات پدر و مادر شکایت دارند و می‌ترسند این عقیده‌های متفاوت برای همیشه ادامه پیدا کند و به قول ایشان، روزی دامان فرزندشان را بگیرد، اما خیلی نباید نگران این موضوع باشیم.

آن‌طور که متخصصان می‌گویند این دوره هم با همه فراز و نشیب‌هایش موقت است. به​جای نگرانی‌های بیش از اندازه، خوب است یاد بگیریم نوجوان را همراهی کنیم، در کنارش باشیم و به او احساس امنیت بدهیم. بچه‌ها باید بدانند و حس کنند که والدین مانند یک گناهکار به آنها نگاه نمی‌کنند. فرزندان خیلی زود و خوب درک می‌کنند عضوی از خانواده هستند و به اندازه نقش‌شان، مسئولیت‌هایی هم به​عهده دارند.

یادمان باشد لوس و بدون مسئولیت بارآوردن کودکان به همان اندازه رفتارهای خشن خطرناک است. بچه‌ها نباید در پر قو بزرگ شوند. شانه‌های آنها از همان دوران نوجوانی باید با سنگینی بار مسئولیت ـ البته در حد توان جسمی و فکری‌اش ـ آشنا شود. یقین داشته باشید اگر این‌گونه رفتار کنیم، دوره نوجوانی هم بخوبی سپری می‌شود و بچه‌ها با احساس مشترکی از استقلال، تعهد و تجربه وارد دوره جوانی خواهند شد.