خوشنویسی در مدارس

تیتراژی که در آن رضا خوشنویس با وسواس خاصی هزار دستان را با قلم درشت خوشنویسی می‌کند و صدای کشیده شدن قلم بر کاغذ و شلیک گلوله توام می‌شود. اگر اهل خوشنویسی باشید نه‌تنها از این تیتراژ لذت می‌برید، بلکه هوس نوشتن می‌کنید.

هنر خوشنویسی در ایران سابقه طولانی دارد و به دوران حکومت ایلخانیان برمی‌گردد، اما توجه و اهمیت به آموزش آن در کشور ما بیشتر به مدارس و علاقه‌مندان آن محدود می‌شود. علاقه‌مندان به این هنر زیبا معمولا با مراجعه به انجمن خوشنویسان ایران می‌توانند مراحل مختلف آموزش خوشنویسی را طی کنند. انجمن خوشنویسان ایران پرسابقه‌ترین و یکی از مهم‌ترین محافل هنری غیردولتی در ایران است که طی بیش از ۶۰ سال به تربیت خوشنویسان و هنرمندان ایرانی پرداخته است.

این انجمن از سال ۱۳۲۹ با همت استادان خوشنویسی کشور و با همکاری وزارت فرهنگ و هنر وقت تاسیس و راه‌اندازی شد و کلاس‌های آزاد خوشنویسی را در کشور بنا نهاد. اما آموزش خوشنویسی در مدارس ایران اصولا تاریخچه پرفراز و نشیبی دارد. هر چقدر اهمیت به هنر در مکتبخانه‌ها و مدارس قدیمی مورد توجه و حتی در این‌خصوص سختگیری می‌شد، اما در سال‌های اخیر توجه به این هنر معمولا سلیقه‌ای است، تا جایی که چندی پیش اعلام شد 80 درصد از دانش‌آموزان ایران بدخط هستند که این امر ضرورت آموزش هنر خوشنویسی در کشور را چند برابر می‌کند.

به اعتقاد کارشناسان، اشکال در آموزش رسم‌الخط و الفبای فارسی در مدارس و آشنا نکردن دانش‌آموزان با شیوه صحیح نوشتن حروف و کلمات یا همان زیبا‌نویسی باعث شده است، بسیاری بد خط شوند و این بدخطی را تا پایان عمر داشته باشند. کارشناسان معتقدند به‌منظور رفع مشکل بد‌خطی دانش‌آموزان باید برای معلمان کلاس اول یک دوره کلاس خوشنویسی حرفه‌ای گذاشته شود تا بتوانند همراه با آموزش حروف الفبا، زیبا‌نویسی را نیز به دانش‌آموزان آموزش دهند. بر این اساس اگر اولیای مدرسه‌ای نسبت به آموزش خوشنویسی به دانش‌آموزان علاقه و همت داشته باشند به تبع دانش‌آموزان آن مدرسه نسبت به این هنر توجه نشان خواهند داد و اگر در مدرسه‌ای به‌جای کلاس هنر و خوشنویسی، ریاضی و سایر درس‌ها آموزش داده شود، امیدی به پرورش این هنر ایرانی نخواهد بود.