مهندسی فرهنگ کشور

شورای عالی انقلاب فرهنگی جزو نهادهای دیرپا و محوری نظام سیاسی ایران است که ماموریت آن با فرمان حضرت امام راحل (ره) آغاز شد و پس از عبور از فراز و نشیب ها و دوره های مختلف تاریخی ، هم اینک پس از گذشت 20سال از زمان تاسیس ، به مرحله پیشرفته و قابل تامل از دوران تطور و تحول خود دست یافته است.

کد خبر: ۵۵۴۷۱

خوشبختانه عملکرد این شورا در حوزه فرهنگ ملی و شقوق و شعب مختلف آن ، به طور کلی ایجابی و تحول آفرین بوده و بیانات رهبر فرزانه انقلاب در جمع اعضای این شورا که متضمن تشویق اعضا برای ایجاد رهیافت ها و رویکردهای نوین در جهتگیری ها و وظایف بنیادی این شورا بوده است ، نشانی از میزان اعتماد و وثوق رهبری نظام به عناصر این مجموعه کارآمد و وزین و پرمایه و همچنین توقع از اعضای آن است . با این حال ، تاکید رهبر انقلاب بر ضرورت پی ریزی عقبه و پشتوانه علمی ، فرهنگی و خط مقدم اجرایی ، یکی از ضرورت های مبرم و غیرقابل اغماض این مرحله از ماموریت های شورای مزبور تلقی می شود. هرچند در چند سال گذشته شورای عالی انقلاب فرهنگی مورد تنقید ناروای برخی مدعیان که انگیزه ای جز ایجاد سد و مانع در قبال اجرای مصوبات آن در سطوح و حوزه های مختلف جامعه نداشتند، قرار داشته است ، اما ادامه این مسیر که همواره مستظهر به حمایت ها و عنایت های رهبری نظام بوده است ، تحولات موثر و فرخنده ای بویژه در فضاهای دانشگاهی و آموزشی و پژوهشی کشور رقم زده است . از طرفی ، نگاهی به ترکیب اعضای این شورا که تصویری تمام عیار از حضور چهره های دلسوز و وزین اجرایی ، فرهنگی و علمی کشور ترسیم می کند و صیرورت ستاد انقلاب فرهنگی به شورای عالی انقلاب فرهنگی و بازتعریف وظایف محوله ، شکی باقی نمی گذارد که مصوبات و تصمیمات شورای عالی انقلاب فرهنگی جز در خدمت ارتقای فرهنگ ملی و ژرفابخشی به عناصر اصلی آن در متن جامعه و بازیابی و تقویت جریان پرقدرت فرهنگ عمومی و مهندسی فرهنگ کشور نبوده است . با این حال ، هر چند که حمایت های رهبری و ارکان عالی نظام از این شورا ، همواره برای تعیین جهت حرکت و بسترهای فعالیت آن ، راهگشا و آموزنده بوده است ، اما ضرورت ایجاد پشتوانه اجرایی فراگیرتر و عملی تر به منظور ایجاد الزام و تعهد جدی در پیاده سازی مصوبات آن در حوزه های مختلف جامعه ، حائز اهمیت است . انتظار عمده رهبر معظم انقلاب اسلامی از شورای عالی انقلاب فرهنگی ، از یک سو مهندسی فرهنگ کشور است تا با یک اندیشه کلان و برتر و بالاتر از جریان های فرهنگی در داخل کشور ، حقیقت فرهنگی را ملاحظه کند و از سوی دیگر مراقبت کند این کارها صورت بگیرد.