مکث

رو سیاهی به زغال ماند

از دست دادن 37 هموطن و بی‌خانمان شدن هزاران نفر در استان بوشهر داغی بود که بر دل ایرانیان پس از زلزله بوشهر نشست. فقط زلزله نبود بلکه پس لرزه‌های آن نیز هولناک بود، به‌طوری که کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز بعد از زلزله پس لرزه‌هایی را احساس کردند و مجبور به تخلیه ساختمان‌ها شدند. اما در مقابل چنین مصیبتی رسانه‌های کشورهای غربی و عربی به‌جای همدردی سوالی را مطرح کردند که برای آنها جوابی دندان‌شکن وجود داشت. تقریبا در تمام گزارش‌هایی که در این رسانه‌ها منتشر شده، احتمال آسیب زلزله به نیروگاه هسته‌ای بوشهر مطرح شد و حتی برخی از این رسانه‌ها وقوع این زمین لرزه را با فعالیت‌های نیروگاه بوشهر مرتبط کرده بودند.

کد خبر: ۵۵۳۳۰۰

این نخستین‌بار نیست که چنین موضوعی مطرح می‌شود، قبلا این رسانه‌ها این‌طور خبرسازی می‌کردند که بوشهر روی گسل طبیعی خلیج فارس قرار داشته و هر آن امکان دارد که این گسل فعال شده و زلزله بزرگی در این منطقه به‌وقوع بپیوندد. در این صورت آیا نیروگاه بوشهر توان مقاومت در مقابل این زلزله را دارد؟ طرح چنین سوالی در رسانه‌ها سیاست پشت پرده‌ای بود که ایران هراسی در منطقه را تبلیغ می‌کرد و حتی برخی از سران کشورهای عربی نیز آن را دغدغه خود نسبت به امنیت نیروگاه بوشهر بیان می‌کردند. چنین تردیدهایی در حالی بیان می‌شد که ایران بارها تاکید کرده که نیروگاه بوشهر بالاترین استانداردهای ایمنی هسته‌ای و نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را دارد و جایابی آن پس از مطالعات فراوان انجام شده است. با این حال این تردید‌ها همواره مطرح می‌شد و ادامه آن‌ بیانگر این بود که برتری ایران در دستیابی به انرژی هسته‌ای و افزایش قدرت تهران در منطقه، موضوعی فراتر از آستانه تحمل برخی کشورهاست، بنابراین آنها هرکاری که بتوانند برضد آن انجام می‌دهند.

اما زلزله در بوشهر رخ داد و نیروگاه بوشهر هیچ‌‌گونه آسیبی ندید و پس از آن فقط رو سیاهی به زغال ماند. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با آگاهی از این امر از سوی شرکت اتم‌استروی‌اکسپورت نیز تائید گرفت که این حادثه تاثیری بر نیروگاه نگذاشته است. از این‌رو باید به برخی کشورها گفت که به جای نگرانی از خطرهای نیروگاه بوشهر به فکر فعالیت‌های اتمی رژیم صهیونیستی باشند که زیرنظر آژانس قرار ندارد و سران آن هیچ‌وقت حاضر نشده‌‌اند درباره ایمنی فعالیت‌های هسته‌ای خود ضمانتی فراهم آورند. از سوی دیگر آنها باید بدانند که وقتی مصیبتی به ملتی وارد می‌شود، سیاه نمایی ابزاری برای همدردی و آبروداری نیست.