2 نکته درباره یک تصمیم

نکته نخست عذرخواهی از مردم استان لرستان و بویژه تماشاگران و طرفداران فوتبالی آن خطه به دلیل نتیجه نگرفتن و شکست‌های تیم فوتبال گهر دورود و پذیرش کامل مسئولیت آن و تاکید بر این نکته مهم که «برنده واقعی» در میادین مسابقه‌ها، مردم بوده‌اند که سرافرازانه با وجود تحمل باخت و شکست تیم محبوبشان با شخصیت و منش والا و انسانی خود نه تنها تیم حریف و داوری را با الفاظ و رفتار ناخوشایند تخریب نکرده، بلکه با احترام فراوان آنان را تشویق کرده‌اند.

بازنده و سرافراز بودن، بازنده بودن و شهامت پذیرش شکست، بازنده بودن و حریف را محترم شمردن، بازنده بودن و بی‌مهری نکردن به داوران، بازنده بودن و دل پاک و نجیب بودن و جملاتی از این دست که در بیانیه بر آن تاکید شده است، واژه‌ها و عباراتی نامانوس و مغایر با حال و هوای این روزهای اکثر قریب به اتفاق ورزشگاه‌های فوتبال ماست که متاسفانه امواج تخریبگر آن تمام زیبایی‌های فوتبال را هدف قرار داده است. باید با تمام وجود با این آرزوی محمد مایلی‌کهن همراه شد تا این منش و شخصیت مترقی ارائه شده از سوی تماشاگران گهر دورود به جامعه فوتبال و دیگر ورزشگاه‌ها نیز تسری یابد تا خیل عظیم علاقه‌مندان رشته جذاب و مهیج فوتبال در کشور همراه با بازیکنان، مربیان، داوران و دیگر عوامل اجرایی و مدیریتی دخیل در آن از زیبایی‌ها و لذت واقعی و حقیقی فوتبال بهره‌مند شوند.

نکته دوم نیز به شخص مایلی‌کهن و اعلام تصمیم انسانی و برخاسته از ذات ورزشی و پهلوانی او باز می‌گردد که طی آن مبلغ قرارداد خود را با رخصت از مستاجر باشگاه، بدون کم و کاست در اختیار معتمدین محلی قرار داده تا صرف تکمیل ورزشگاه جهان پهلوان تختی دورود شود؛ حرکتی که پیش از این نمونه‌ای از آن را در صنف شاغلان حرفه‌ای ورزش کمتر سراغ داشتیم. بویژه آن که این تصمیم به‌رغم نیاز مالی است که به طور قطع محمد مایلی‌کهن در شرایط فعلی اقتصادی با آن مواجه است. در ادبیات دینی ما همواره به توصیه‌کنندگان اخلاق و ارزش تاکید شده است که به جای حرف، با عمل و رفتار خود الگوی مردم باشید و الگوی صحیح فرهنگی را در عمل از خود نشان دهید؛ چرا که گفته‌اند «دو صد گفته چون نیم کردار نیست» و جای تاسف است که در محیط و فضای ورزش ما هر روز که جلوتر می‌رویم کمتر از قبل شاهد این گونه رفتارهای پهلوان‌منشانه هستیم. باید به دلیل این گذشت و رفتار انسانی از محمد مایلی‌کهن که در جایگاه مقدس یک مربی ورزش قرار دارد و عملکردش می‌تواند الگویی برای همه ورزشی‌ها و بویژه جوان‌ترها باشد، صمیمانه سپاسگزار بود. امید آن که مسئولان ورزش و مدیران محلی استان لرستان در جهت ارج نهادن به این اقدام فرهنگی، آستین همت را بالا بزنند و با تخصیص بودجه و اعتبار لازم، دغدغه محمد مایلی کهن و مردم لرستان را در تکمیل ورزشگاه دورود هرچه سریع‌تر برطرف کنند.

دکتر عبدالحمید احمدی ‌/‌ رئیس انجمن ورزشی نویسان ایران