سال خوب، سال بد

برای کسی که در کارنامه پایان سال خود به داشته‌ای به غیر از سود و زیان مالی می‌اندیشد هم این روزها، روزهای حسابرسی و انبار گردانی است. همه می‌توانند در این روزها نگاهی به قفسه کتاب هایشان کنند و ببینند سال 91 چند تا کتاب خوانده‌اند، چند بار سینما رفته‌اند، چند تا آلبوم موسیقی خریده‌اند یا اصلا از همه اینها که بگذریم امسال چقدر بر معرفت و بینش خود افزوده‌اند؟ یا مثلا با چند نفر دوست شده‌اند و با چند نفر دشمن؟ ظاهرا کم کم این حسابرسی و انبار گردانی دارد پیچیده می‌شود. براستی هم همین‌گونه است. شاید در یک کلام بتوان گفت که جمع جبری آنچه که انسان در سال 91به دست آورده و آنچه از دست داده، نمره پایان سال اوست.

این روزها با یک جستجوی ساده در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها به اظهارنظرهای شاعران و هنرمندان بر می‌خوریم که برداشتشان را از سال 91 بیان کرده‌اند. خیلی از آنها گفته‌اند که سال 91 سال بدی بود. همه روزها و سال‌های خداوند خوبند. مگر می‌توان سالی را خوب نامید یا بد؟ این قیاس قطعا نسبی است. ما عادت کرده‌ایم وقتی عزیزی از بستگان خودمان یا هنرمندی بزرگ را از دست می‌دهیم آن سال را سالی بد بنامیم. در صورتی که مرگ بخشی از زندگی است. واقعا چه سالی خوب است چه سالی بد؟ آیا سالی که ما در آن به سودی سرشار دست یابیم، سالی نیکوست؟ در صورتی که ممکن است در همان سال به ازای سود ما خیلی‌ها حسابی زیان کرده باشند. به هرحال پایان هر سال و روزهای آخر اسفند برای همه ما معادل است با یک سال پیر شدن و یک سال دور شدن از نخستین سال تولد و از سویی یک سال اضافه شدن بر تجربیات زندگی؛ بنابر این پایان هر سال ما با یک معادله چند مجهولی پیچیده مواجهیم. معادله‌ای که باید با در دست داشتن همه متغیرهای ریز و درشت زندگی به حل آن اقدام کرد و پاسخی مثبت یا منفی برای آن یافت.

اگر ما در سال نود و یک در این معادله زیان کار بوده‌ایم، حق نداریم آن سال را بد بنامیم؛ چرا که همین سال ممکن است برای خیلی‌ها سالی پر برکت بوده باشد. به هرحال سال 91 چندروز دیگر به پایان می‌رسد و ما هم مثل خیلی از بنگاه‌های اقتصادی باید خودمان را برای سال 92 آماده کنیم و مانده همه حساب‌هایمان را به سال جدید انتقال دهیم. امید که کارنامه شما در سال 91 کارنامه‌ای قابل قبول بوده باشد با هزاران مُهر هزار آفرین!

سعید بیابانکی / شاعر و ترانه سرا