ارسلان و رویای NBA
الگوی بسکتبالیاش مایکل جوردن است. پسر مودب، سربهزیر و درسخوان محله چهارباغ اصفهان از همان هفت هشت سالگی به بسکتبال علاقهمند شد و با حمایتهای خانواده ورزشیاش در مسیری قرار گرفت که روزی بتواند در لیگ دسته یک کالجهای آمریکا (NCAA) بازی کند. خودش میگوید: از ۹ سالگی بسکتبال بازی میکنم. ده ساله که بودم به تیم ملی مینیبسکتبال دعوت شدم و در سالهای بعد هم در تیمهای نوجوانان و جوانان بازی کردم. مهمترین دلیل موفقیتم در آن سالها در درجه اول حمایتهای پدر و مادرم بود و بعد هم مربیان خوب و زحمتکشی که در این مسیر مرا یاری کردند.
ارسلان برای مدتی کاپیتان تیم ملی زیر 18 سال شد و بعد هم در هفده سالگی برای یک فصل پیراهن تیم بزرگسالان ذوبآهن را پوشید، اما انگار بخت هم با او یار بود. بازیهای غرب آسیا 2006 میدانی شد برای اینکه سرنوشت این بازیکن 2 متر و یک سانتی به طور کامل تغییر کند.
ارسلان به هیچ عنوان فکرش را نمیکرد مـردی کــه روی سکوهای تالار آزادی نشسته است از بازی او خوشش بیاید. اسمش آنتونی ابراهیم بود و اهل لبنان. کارش هم نقل و انتقال بازیکن یا به قول معروف همان ایجنت. تقریبا دو سال طول کشید تا پیشنهاد این مدیر برنامههای لبنانی برای ارسلان از رویا به واقعیت تبدیل شود.
ارسلان برای موفقیت بیشتر نیاز داشت درسش را هم بخواند. او با دریافت کمک هزینه دانشجویی به دبیرستان پترسون لنوار در کارولینای شمالی معرفی و بعد هم در دانشگاه رایس به تحصیل در رشته بازرگانی مشغول شد. سال 2009 اولین سال حضور ارسلان در لیگ دسته یک کالجهای آمریکا (NCAA) بود. سالی که برای بازیکنان ایرانی تیم رایس با میانگین 3/10 امتیاز و 1/9 ریباند در هر بازی خیلی خوب سپری شد.
ارسلان با وجود رفتن به آمریکا هیچ گاه تیم ملی کشورش را فراموش نکرد و با وجود تمام محدودیتهای زمانی که زندگی، تحصیل و بازی کردن در آمریکا برایش به همراه داشت، دعوت تیم ملی جوانان ایران را برای شرکت در جام جهانی زیر 19 سال پذیرفت و اتفاقا در آن تورنمنت، یکی از بهترین بازیهایش در مقابل تیم جوانان آمریکا، به نمایش گذاشت. ارسلان که در جام جهانی زیر 19 سال پرامتیازترین بازیکن ایران لقب گرفت، یک سال بعد نامش در میان 12 بازیکن نهایی تیم ملی بزرگسالان برای حضور در جام جهانی استانبول قرار گرفت تا در دومین سال حضور در NCAA بازی در تیم ملی کشورش را هم تجربه کند. جالب آنکه با وجود چهرههایی چون حامد حدادی و مهدی کامرانی، این ارسلان کاظمی بود که عنوان بهترین بازیکن تیم ملی ایران را به خود اختصاص داد. او در استانبول با میانگین 12 امتیاز و 4/7 ریباند و 4/0 پاس منجر به گل، یکبار دیگر شایستگیهای خود را به رخ کشید تا نشان دهد تعریفهای رئیس فدراسیون جهانی از او بیدلیل نبوده است. سال 2007، باب ال فینستون استرالیایی
- رئیس وقت فدراسیون جهانی - که برای تماشای رقابتهای 3 به 3 بازیهای سالنی آسیایی به ماکائو رفته بود، پس از قهرمانی ایران که با پیروزی بر تیم قدرتمند چین به دست آمد، از ارسلان بهعنوان بهترین بازیکن جام و یکی از پدیدههای دنیای بسکتبال تجلیل کرد.
قهرمانی در جام نخستوزیری مالزی و همینطور غرب آسیا همراه با تیم جوانان ایران، از دیگر افتخاراتی است که ارسلان کاظمی در کنار دو بار حضور در جام جهانی بسکتبال در کارنامهاش دارد.
این بسکتبالیست بیست و دو ساله حالا مثل بسیاری از همرشتهایهایش، یک رویای بزرگ در سر دارد؛ بازی در لیگ معتبر NBA.
امسال آخرین سال حضور ارسلان در لیگ دسته یک کالجهای آمریکاست و سال آینده میتواند برای او سال تحقق این رویای بزرگ باشد.
رضا پورعالی/ گروه ورزش
گفت و گو
