سفر به سبک حیات‌وحش

 زمانی که یک انفجار آتشفشانی در مجمع الجزایر اندونزی، کراکاتائو (Krakatau) را سال 1883 میلادی بین سه جزیره دیگر پدید آورد، فاقد هرگونه حیات بود و جز لایه‌ای عمیق از خاکستر آتشفشانی چیزی در آن یافت نمی‌شد. بررسی‌های زیستی به ترتیب توسط براون، ون لوین و دامرمن در 36، 53 و 65 سال بعد از شکل‌گیری کراکاتائو نشان می‌دهد جمعیت‌هایی از گیاهان و پرندگان در آن مستقر شدند. سال 1933 یعنی فقط 50 سال بعد از انفجار کراکاتائو، جزیره کاملا دگرگون شده و سیمای یک جنگل بارانی گرمسیری به خود گرفته بود و 271 گونه گیاهی، 31 گونه پرنده و تعداد زیادی از بی‌مهرگان در جزیره یافت شد! انتشار تدریجی ‌(Diffusion) در مقایسه با انتشار جهشی بسیار کندتر و شامل گسترش تدریجی و نفوذ آهسته جمعیت‌ها به زیستگاه‌های مطلوب است که طی نسل‌های متمادی اتفاق می‌افتد. در انتشار جهشی تعداد کمی از افراد یک جمعیت در یک دوره زمانی کوتاه به زیستگاه جدید وارد می‌شوند، اما در انتشار تدریجی جمعیت‌های زیادی در مدت زمان بسیار طولانی به مناطق جدید وارد و مستقر می‌شوند. مهاجرت دائمی‌(Secular migration) گسترش همراه با تغییر یک گونه است که بسیار کند پیش می‌رود. در واقع، گونه طی مدت زمان طولانی مهاجرت خود دستخوش تغییرات تکاملی می‌شود؛ بنابراین جمعیتی که به یک منطقه جدید می‌رسد از جمعیت اجدادی خود در منطقه اولیه (منطقه منبع) متفاوت است. لاماها از خانواده شتر در آمریکای جنوبی مثال‌های خوبی از این مهاجرت هستند. تمام گونه‌های لامای آمریکای جنوبی از اجداد خود در آمریکای شمالی جدا شده‌اند. لاماهای امروزی در دوره پلیوسن (3/5 تا 5/2 میلیون سال پیش) از طریق پاناما به آمریکای جنوبی مهاجرت کردند. اجداد لاماها در آمریکای شمالی امروز منقرض شدند.