پایان شگرف آخرین اجرا

خبر ناگوار بود و کوتاه... محمود علیقلی مجری با سابقه تلویزیون صبح دیروز در 51 سالگی درگذشت.

کد خبر: ۵۳۶۷۴

او که در چند سال اخیر از بیماری سرطان رنج می برد در بیمارستان کسری تهران دار فانی را وداع گفت . مخاطبان برنامه تهران 20 هنوز اجرای زنده این مجری را از یاد نبرده اند و سرود خاطره انگیز «آب زنید راه را» و خلیج فارس یاد او را زنده نگاه می دارد.مراسم تشییع این هنرمند فردا ساعت 9 صبح از مقابل روابط عمومی شرکت مخابرات واقع در خیابان شریعتی انجام خواهد شد. ایستاده بودم ، گوشه ای از اتاق و خیره شده بودم به آن 2چشم ، آن 2 چشمی که آخرین فروغ حیات از آنها می تراوید. او حرف نمی زد، یعنی بر زبانش کلامی نمی رفت ، اما نگاهش هزار حرف نگفته ، هزار نکته باریک تر از مو داشت . او که روزی در همین روزها ، کلامش همه را مسحور می کرد و بیان نافذش ، هر عرصه ای از مسائل اجتماعی را به تسخیر درمی آورد ، او که زمانی نه چندان دور زبان گویا و ذهن پرسشگر مردم در «رسانه ملی» بود ، او که هرگاه سخن از مطالبات مردم به میان می آمد ، بی هیچ ملاحظه ای آنچه را که تکلیف خود می پنداشت بر زبان می آورد ، او که ایمان قلبی به حق گویی در لحن گرم و بیان شیوایش پیچیده بود ، او که... ایستاده بودم گوشه ای از اتاق و خیره شده بودم به آن 2 چشم و او با زبان نگاه چه حرفها که نمی زد. شما که این روزها در بیمارستان کسری به دیدن او رفتید ، نگاههای او را حتما به یاد دارید. او با نگاه به همه شما سلام کرد ، با نگاه همه شما را به خاطر عیادتی که از او کردید ، سپاس گفت ، با نگاه از دردهای بی امانش و رنجی که می کشید سخن گفت . او بارها به زبان گفته بود که «طول عمر» از نظر او مهم نیست بلکه او به عرض عمر ، به اتفاقات بزرگی که در لحظات کوتاه می تواند رخ دهد می اندیشید و این بار ، اینها را با نگاه می گفت . او با نگاه می گفت که خوب زندگی کردن ، خوب ماندن و همان طور خوب از دنیا رفتن هنر است ، هنری که از خیلی ها بر نمی آید. محمود علیقلی چهره آشنای تلویزیون و مجری توانمند و مردمی برنامه های اجتماعی آخرین حرفهایش را روی تخت بیمارستان کسری با خیل آدمهای آشنا و غریبه ای که به دیدارش می آمدند با نگاه در میان گذاشت . هر وقت که خط اشکی از گوشه چشمش راه می کشید و پایین می آمد آنها که به دلیل سالها همکاری نزدیک زبان علیقلی را خوب می فهمیدند می دانستند که در دلش چه می گذرد. آری ، آخرین اجرای علیقلی ، روی تخت بیمارستان و برای خیل عیادت کنندگانش چقدر صادقانه بود ، چقدر تاثیرگذار و پرمحتوا و چه مردمی و «او» برای آخرین اجرایش چه پایان شگرفی را تدارک دید و چه زیبا و به یاد ماندنی خداحافظی کرد.
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
جام جم فقدان این هنرمند گرانمایه را به خانواده آن مرحوم و بازماندگان تسلیت می گوید .