خیالی تمرین می‌کنیم

سولماز عباسی، نماینده ایران در رقابت‌های المپیک 2012 لندن یکی از ده‌ها قایقران ناراضی ایران است. نگرانی او بیشتر به فقر شدید امکانات قایقرانی برای ورزشکاران این رشته برمی‌گردد که این مشکل همچنان به قوت خود باقی است و گویا برنامه‌ای هم برای رفع آن وجود ندارد. سولماز عباسی با بیان این‌که ادامه این روند پیشرفت‌های چند سال اخیر قایقرانی را از بین می‌برد به «جام‌جم» گفت: «برای انجام تمریناتی مطابق با استانداردهای جهانی نیازمند پیستی دو کیلومتری هستیم؛ چیزی که متاسفانه فعلا در ایران وجود ندارد. قایقرانان رشته رویینگ ابتدا باید در مسافت‌های طولانی پارو بزنند سپس وارد پیست دو کیلومتری شوند.

این شرایط برای هیچ‌کدام از قایقرانان وجود ندارد و ما برای این‌که از دیگر قایقرانان دنیا عقب نمانیم باید به اردوهای خارج از کشور برویم.»

این قایقران ملی‌پوش در ادامه افزود: «همه قایقرانان ایرانی باید با استفاده از تخیل خود دست به شبیه‌سازی زده و خود را در پیست‌های استاندارد تصور کنند. کمبودهای موجود در قایقرانی ایران اجازه نمی‌دهد تمرینات خوبی داشته باشیم که این اصلا برای ما آینده خوبی نمی‌سازد.»

عباسی یادآور شد: «با وجود همه مشکلاتی که با آنها روبه‌رو هستیم تلاش خود را انجام می‌دهیم تا سال آینده در رقابت‌های مهمی که در پیش داریم به موفقیت‌های بزرگی برسیم. ما با همین مربیانی که اکنون از آنها استفاده می‌کنیم به نتایج خوبی دست یافتیم، اما قطعا با مربیان خارجی نتایج بهتر و درخشان‌تری کسب می‌کنیم.

من مدتی با یک مربی خارجی کار کردم و با همان مربی سهمیه المپیک 2012 لندن را کسب کردم و رکورد خود را نیز بهبود بخشیدم. با مربیان ایرانی نیز می‌توانیم برنامه‌های مورد نظر خود را اجرا کنیم، اما به هر حال مربی طراز اول ایرانی چیز دیگری است.»

این رویینگ‌سوار تیم ملی قایقرانی خاطرنشان کرد: تمرین کردن در فضای خیالی همیشه نمی‌تواند ما را به موفقیت برساند، این روال باید جایی متوقف شود، در غیر این صورت دیگر نمی‌توانیم به آینده امید چندانی داشته باشیم.

در مقابل این‌که ما حتی یک پیست استاندارد در کشور نداریم، فقدان مربی خارجی چندان به چشم نمی‌آید. برای رفع نواقص قایقرانی ایران ابتدا باید از پیست شروع کرد، اگر یک پیست مناسب برای قایقرانان طراحی و راه‌اندازی شود، بسیاری از مشکلات به خودی خود حل می‌شود.

هیلدا حسینی​خواه / جام​جم