نخستین بار سال 1895 جان هارشبرگر (Jan Hrshberger) اصطلاح گیاهشناسی قومی یا گیاهقومشناسی را ابداع و آن را به عنوان علم مطالعه روابط کاربردی و سودمند، بین انسان و گیاهان پیرامونش از جمله کاربردهای دارویی گیاهان تعریف کرد اما ریچارد اوانس شولتس بود که آن را به عنوان یک رشته دانشگاهی پایهریزی کرد. گیاهقومشناسی تا نیمه قرن بیستم کاملا توصیفی عمل میکرد و پژوهشگران این علم فهرستی از گیاهان و کاربرد آنها را گردآوری میکردند اما در 60 سال اخیر این علم جنبه تحلیلی و آماری به خود گرفته است و گیاه قومشناسان امروزه با سوالات نظری درگیر هستند. امروز «تنوعزیست ـ فرهنگی» مطرح است که رابطه تنوعزیستی و تنوع فرهنگی را مورد بحث قرار میهد و گیاهشناسی قومی نیز به طور چشمگیری به حمایت از طرحهای حفاظتی در دو جنبه اجتماعی و زیستی گرایش پیدا کرده است.
حسن روشن در گفتوگو ی اختصاصی با روزنامه «جامجم»:
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بیبدیل برای نقشآفرینی بانوان در عرصه تمدنسازی هستند
رئیس مرکز آمار ایران در گفتوگوی اختصاصی با روزنامه «جامجم» تشریح کرد