رادوک؛ قدرتمند ورشکسته

دست تقدیر، سرانجام دو مبارزه را بین آنان در سال 1991 به تصویر کشید اما هر دو چنان سنگین و سخت بودند که تایسون به‌رغم فتح آنها بعدا اعتراف کرد که رادوک جان او را به لب رسانده و گفت اگر این رقیب کانادایی روی کارش متمرکز باشد دیر یا زود قهرمان سنگین‌وزن جهان می‌شود.

اما رادوک به‌رغم باقی‌ماندن در جمع بزرگان در پی آن دو دیدار، صاحب عنوان فوق نشد و گفت انرژی عظیم از دست رفته هر دو مشتزن سبب شد هیچ‌یک بعد از آن دیدارها همانی نباشند که پیشتر بودند و نزول و رسوایی‌شان بعد از آن مسابقات محسوس و وسیع بود. تحمل دو باخت در برابر لنوکس لوئیس بریتانیایی و سپس تامی موریسون آمریکایی در سال‌های 1992 و 95 راه رسیدن به نوک قله سنگین‌وزن را مجدد به روی رادوک بست و وی در سال 2001 دستکش‌ها را برای همیشه آویخت. در آن زمان وی رسما اعلام ورشکستگی و آن را نتیجه جواب ندادن سرمایه‌گذاری‌های مالی خود در چند مورد توصیف کرد. یکی از آنها بسته شدن رستورانی بود که او به نام‌ «قصر تیغی» در شهر فورت لادردیل در ایالت کالیفرنیای آمریکا به راه انداخته بود و دیگری بیکار و بی‌مشتری ماندن شرکتی که وی برای تولید وسایل جمع‌آوری و دور ریختن پسماندها و زباله‌ها در سطح شهرها تاسیس کرد. بعدا مشخص شد رادوک برادرش ـ دلروی ـ را که مدیر برنامه‌های او بود، متهم به سوءاستفاده از دارایی‌های وی و اختلاس و با او هم قطع ارتباط کرده است، اما وقتی او پولی نداشت، برادرش چطور می‌توانست چیزی را از او برباید؟

اینک ـ اوایل سال 2013 ـ نشانی از شرکت‌های تجاری رادوک در آمریکا و کانادا مشاهده نمی‌شود و معلوم نیست او چه می‌کند، اما این مساله مشخص است که مثل بسیاری از مشتزنان سنگین‌وزن او بهای گزافی را برای اوجگیری پرداخته و نه همان بوکسور امیدساز و برجسته سال‌های 1989 و 90 به شمار می‌آید و نه تاجری که زندگی‌اش بدون بوکس بچرخد. کار تایسون در شرایطی مشابه برای ارتزاق این روزها به ارائه نمایش در سیرک‌ها کشیده شده و رادوک لااقل این دلخوشی را دارد که مضحکه مردم نشده است، اما خدشه‌های فراوان در حساب‌های مالی‌اش، او را بارها تا یک‌قدمی زندان پیش برده است. در این میان این حقیقت هم فراموش شده که رادوک در 44 مبارزه حرفه‌ای خود در دسته سنگین‌وزن بوکس، فقط پنج شکست و یک تساوی داشت و بقیه را برد.