نطق هدفمند در مجلس

بگذریم. امروز، در این هوای آلوده، نمی‌دانم چرا یکهوی، همچین بیخود و بی‌جهت، هوس کردم تا فی‌المجلس به همان سبک و سیاق چند خطی بنویسم تا یادش زنده شود؛ که فرموده‌اند: گرچه یاران فارغند از یاد من / ازمن ایشان را هزاران یاد باد... یاد باد! (کاش این ستون را امکانات صوتی هم بود تا در این جور مواقع مقتضی، صدای بی‌صاحاب را ول می‌کردیم!)‌

... و اما بعد!

ناطق گفت: هدفمند کردن یارانه‌ها چیز بسیار خوبی است برادران!... مرحله اولش که خوب جواب داد و ما الان گذاشتیم پشت قضیه که مرحله دوم هم کلید بخورد؛ بلکه قفل اقتصاد وا بشود.

ـ کلید گم گشته و در وا نمیشه!... (این مطلب ریتمیک مشکوک را یک فرد معلوم‌الحال خوش‌آوازی، خارج از صحن علنی و از پشت در عنوان کرد که تا آمدند بجنبند ببینند به کجاها وصل است؛ طرف، میدان بهارستان راهم رد کرده بود!)‌

ناطق افزود: اینهایی که پارسال، سر اجرا شدن مرحله اول هدفمند کردن یارانه‌ها، شعار می‌دادند و فشار وارد می‌آوردند که نکنید این کار را؛ الان برای آغاز مرحله دوم هم باز همان‌ها (حالا با یک هفشده میلیونی اینور ـ آنور) دارند از چپ و راست و بالا و پایین، فشار وارد می‌آورند که نکنید این کار را!... مگر نگفتند کار امروز را به فردا میفکن؟!...

ـ بله گفتند، ولی این را هم گفتند که فردا هم روز خداست! (این مطلب را یک برادر خوش‌ذوقی در ردیف‌های آخر مجلس گفت که باعث ایجاد لبخند در بین سایر برادران و خواهران شد و ظریفی گفت: ادخال سرور فرمودند!)‌

ناطق سپس افزود: بحمدالله مرحله اول هدفمندی با قدرت و قوت هرچه تمام‌تر انجام شد و برخلاف انتظار برخی کارشناس‌نماها، یک ریال هم به چیزی اضافه نشد. اگر هم شد، به تومان بود که الآن ما وارد این بحث جزئی نمی‌شویم. این وسط، می‌ماند قضیه ارز و دلار و طلا و سکه و مسکن و ماشین و سیب‌زمینی و ماست و خیارشور و دارو و سوخت و بلیت و...، که خب یک استثناست. علی ای‌حال، به خاطر مویی، ترک پوستین کردن صحیح نیست.

ـ صحیح است... (این را یک برادری از هیأت‌رئیسه گفت که چون میکروفن نامبرده باز بود، در تمام مجلس پیچید که صحیح است!)‌

ناطق در پایان گفت: مجال سخن نیست. به هرحال برادران من! خواهران من!... الان ملت دارند به چه قشنگی، یارانه‌شان را ماه به ماه می‌گیرند و پس‌انداز می‌کنند و دعاگو هستند.

فقط هنوز نتوانستیم آنها را به مصرف کمتر حامل‌های انرژی سوق دهیم که اگر مرحله دوم را استارت بزنیم؛ هم یارانه‌ها را بیشترش می‌کنیم که کسری بودجه مردم جبران شود، هم کاری می‌کنیم که ناخواسته به سمت کم‌ مصرف کردن بروند.

ـ و بلکه مصرف نکردن!... (این مطلب را یک خبرنگار خوشه‌اولی که در جایگاه خبرنگاران حضور داشت گفت که ناطق چیزی نگفت. لبخندی زد و تریبون را ترک کرد!)‌