گلوله‌ای برای پیوند

خط ریلی جدید به طول 2298 کیلومتر بین شهرهای پکن و گوانگجو کشیده شده و مسافران می‌توانند فاصله بین پایتخت تا مرکز تجاری جنوب چین را تنها در هشت ساعت طی کنند. پیش از این 22 ساعت زمان لازم بود تا این مسیر به وسیله قطارهای معمولی پیموده شود.

خطوط ریلی سریع‌السیر چین در سال 2007 تاسیس شد، اما بسرعت تبدیل به بزرگ‌ترین شبکه خطوط ریلی سریع‌السیر در جهان گردید.

خبرگزاری رسمی شینهوا اعلام کرده در حال حاضر چین دارای 9300 کیلومتر خطوط ریلی سریع‌السیر است.

روزنامه رسمی چاینادیلی اعلام کرده دولت قصد دارد با ایجاد چهار خط اصلی از شمال به جنوب و چهار خط ریلی از شرق به غرب، طول این خطوط ریلی را تا سال 2020 به 50 هزار کیلومتر برساند.

چین با اتکا به انتقال تکنولوژی از طریق کمپانی‌های خارجی نظیر آلستوم فرانسه، زیمنس آلمان و صنایع سنگین کاوازاکی ژاپن برای دستیابی به این هدف برنامه‌ریزی کرده است.

چین قصد دارد با سرمایه‌گذاری روی آموخته‌هایی که از کشورهای صنعتی جهان به دست آورده در کشورهایی نظیر ترکیه و ونزوئلا شبکه خطوط ریلی سریع‌السیر احداث کند.

عمده قطارهایی که در مسیر پکن تا گوانگجو تردد خواهند کرد توسط شرکت دولتی CNR ـ که مقر آن در پکن و در سال 2008 تاسیس شده است ـ‌تولید خواهند شد البته باید گفت شبکه ریلی بومی چین ـ که نماد دومین اقتصاد بزرگ جهان پس از ایالات متحده است ـ‌ با رسوایی‌هایی در زمینه ایمنی مانند برخورد جولای سال 2011 که منجر به مرگ 40 نفر شد، پیوند خورده است.

این حادثه از سال 2008 به بعد بدترین حادثه ریلی چین محسوب می‌شود که موجی از انتقادهای عمومی را متوجه دولت چین کرد.

در این میان، مقامات مسوول متهم شدند با عجله در به پایان رساندن پروژه، امنیت را به فراموشی سپرده‌اند.

روزنامه گلوبال تایمز به نقل از مسوول حمل و نقل ریلی چین اذعان کرده که با وجود تلاش‌های زیاد در خصوص برطرف کردن مشکلات موجود در طول سفرهای آزمایشی، هنوز مشکلاتی در این زمینه وجود دارد.

ژائو چون لی، معاون وزیر حمل ونقل چین می‌گوید ما نمی‌توانیم تضمین بدهیم که این سیستم در آینده بدون خطا خواهد بود و به همین دلیل در معرض فشار انتقادهای سنگینی از طرف مردم خواهیم بود.