بچه لوس تربیت نکنیم

در واقع باید بدانیم متخصصان کودک می‌گویند بچه‌ها همگی از نظر بیولوژیکی ترسو هستند، بنابراین کاملا طبیعی است که برای مقابله با مشکلات و سختی‌ها به مادر و پدر پناه ببرند و حمایت آنها را بخواهند. اما اگر مادر یا پدر نتوانند به‌درستی به این نیاز پاسخ دهند، مسلما باید در انتظار کودکی لوس و وابسته هم باشند.

خیلی از مادرها می‌گویند در این زمینه کاری از دست‌ آنها ساخته نیست و نمی‌توانند ناراحتی فرزندشان را ببینند. اما آیا واقعا یا باید فرزندی لوس تربیت کرد یا این‌که او را میان مشکلات تنها گذاشت؟ راه‌حل بهتری وجود ندارد که هم منطقی‌تر باشد و هم موجب اذیت و آزار کودک نشود؟

روان‌شناسان می‌گویند مادرانی که آهسته و متناسب با سن و فهم کودک، او را تشویق می‌کنند با دنیای بیرون آشنا شده و به‌درستی با آن روبه‌رو شود، معمولا در این مورد مشکل کمتری دارند.

شاید این موارد ساده و حتی از نظر شما خنده‌دار به نظر برسد؛ اما اگر می‌خواهید فرزندتان را لوس تربیت نکنید، از همین دوران کودکی اجازه دهید با زندگی و واقعیت‌های آن آشنا شود. مثلا وقتی فرزندتان گریان و ناراحت از مدرسه به خانه برمی‌‌گردد و می‌گوید دوستانش او را تنها گذاشته‌اند، بهتر است به جای این‌که فردای آن روز با عصبانیت راهی مدرسه شوید و معلم و ناظم و مدیر را بازخواست کنید که چرا مراقب رفتار سایر دانش‌آموزان نیستند، به حرف‌های او گوش دهید و بگویید خودش باید سعی کند علت رفتار آنها را بفهمد. در ضمن لازم نیست زمانی که کودک درباره همکلاسی‌هایش حرف می‌زند، با او همدردی کنید؛ همین که شنونده خوبی باشید، کافی است. کودک باید متوجه شود خودش تنها کسی است که می‌تواند علت بدرفتاری دوستانش را بفهمد و آن را حل کند.