زندگی بهتر با وجود درد
درد خود را بپذیرید. نه آن را نفی و نه به طور اغراق آمیز زیاد کنید. این نخستین گام در راه کنار آمدن و ساختن با درد خودتان است. هدف های خود را تنظیم کنید: درباره توانایی های کنونی خود صادق باشید.
توجه خود را به حال و نه بر آنچه پیشتر می توانستید انجام دهید، متمرکز کنید. هدفهایی را برگزینید که نیازمند مبارزه ، ولی دست یافتنی هستند.
به دردتان اهمیت ندهید: از درد خودتان برای جلب توجه یا بهانه ای برای عدم تلاش و وارد نشدن در فعالیت های جدید یا به پایان نرساندن هدفهایتان استفاده کنید.
موفقیت خیلی رضایت بخش تر از جلب همدردی دیگران یا بهانه های پوچ برای عدم انجام کارهاست.
تفاوت میان آزرده شدن و آسیب را بیاموزید: ممکن است عملی که دردآور است با صدمه دایمی و آسیب همراه نباشد. انجام پاره ای از کارها شاید همیشه با درد همراه باشند، ولی این بدان معنا نیست که هرگز نمی توانید آنها را انجام دهید.
یادداشت های روزانه داشته باشید: یادداشت های روزانه به شما کمک می کند تا بتوانید الگوی حالات جسمانی و عاطفی خود را ملاحظه کنید.
نمونه ای از این کار می تواند مایه تعجب شما شود. ببینید که چطور بعضی از اعمال در کم و زیاد شدن درد بدن تاثیر دارد. اعمال و رفتار خود را بیازمایید. تفاوت میان آنچه احساس می کنید با آنچه قادر به انجامش هستید می تواند بسیار زیاد باشد.
فشارهای عصبی خود را کاهش دهید: درد ایجاد پریشانی و فشار می کند و همین فشار درد بیشتری را موجب می شود. این دور باطل را بشکنید.
با مردم صحبت کنید: احساس تنهایی ، فشار روانی را بیشتر می کند. با اعضای فامیل و دوستانتان ارتباط بیشتری داشته باشید.
حدودی را برای مطرح کردن علایم و ناراحتی های خود قائل شوید و به جای مطرح کردن دایم آن ، توجه خود را روی حل مسائل و برگزیدن اهداف تازه متمرکز کنید.
مصرف مواد تحریک کننده را قطع کنید: مواد محرک می توانند درد را در برخی موارد شدت بخشند. برای نوشیدن قهوه ، چای و مواد کافئین دار محدودیت قائل شوید و از کشیدن سیگار خودداری کنید.
درباره هرگونه داروی محرک با پزشک خود مشورت کنید.
روشهای آرامبخش را بیاموزید: باقی ماندن در حال استراحت و آرامش تقریبا در همه کس موجب کاهش درد می شود. روشهای فراوانی نظیر آنچه در ذیل می آید وجود دارند:
تصورات هدایت شده ، آرامش تدریجی و رو به افزایش ، توجه به بازتابهای حیاتی (بیوفیدیک )، تفکر و مناجات و... با پزشک یا روان شناس خود برای دریافت اطلاعات مشخص تری مشاوره کنید.
سالم بمانید: برای ساختن و حفظ بدنی سالم ، هر کاری از دستتان برمی آید انجام دهید. بر اثر آن احساس بهتری پیدا می کنید.
هر چقدر ورزشهای متناسب تری انجام دهید انرژی بیشتر و خواب راحت تری خواهید داشت. پزشک یا افراد صاحب نظر دیگر در بهداشت و سلامت می توانند به شما راه حل هایی نشان دهند که چطور در شرایط جسمانی متناسب باقی بمانید و بتوانید با دردهای مزمن مبارزه کنید.
غذا خوردن و خوابیدن با برنامه منظم: حتی المقدور زمان خواب و خوراک خود را منظم کنید. بدین ترتیب شما احساس بهتری خواهید داشت و ساده تر می توانید با دیگران معاشرت کنید و با فعالیت های آنها هماهنگ شوید.
از رژیم غذایی متعادل استفاده کنید: غذاهای متنوعی بخورید که با وجود مقدار معین و محدود از کالری سرشار از مواد مغذی باشند مانند دانه کامل غلات ، میوه ها و سبزیهای تازه ، گوشت بدون چربی ، مواد لبنی با درصد چربی کم و...
از کم تحرکی به فعالیت روی آورید: برای مبارزه با بیماری های مزمن فعالیت های مثبت بسیار سودمند و کارساز است. به چیزهایی روی آورید که قادر به انجام آنها هستید.
نه آنها که نمی توانید انجام دهید. به خاطر داشته باشید که این زندگی شماست ؛ پس از فرصت هایی که دارید بیشترین استفاده را ببرید.
فعالیت ها و تفریحاتی را انتخاب کنید که برای شما جالبند: فعالیت های جدیدی را شروع کنید که بدانها علاقه بیشتری دارید و اگرچه در آغاز به نظر سخت و مشکل می آید شانس لذت بردن از آن را به خود بدهید.
در کمک کردن به دیگران پیشقدم شوید: وقت خود را در اختیار سازمانهای اجتماعی ، مذهبی قرار دهید. این راهی است که می توانید استعدادهای خود را با دیگران تقسیم کنید.
افراد دیگر را ملاقات کنید و همیشه نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشید و در نهایت همیشه به خاطر داشته باشید که رفتار و اعمال شما کلید پیروزی در مقابله با دردهای مزمن است.
بهاره صفوی 
گفت و گو
