گروه مرگ یا فرصت بزرگ؟

هجدهم خرداد سال آینده که ایران برای اولین‌بار در این تورنمنت برابر روسیه به میدان می‌رود به ظاهر فاصله خوبی برای آماده‌سازی تیم ملی است، ولی در یک چشم بر هم زدن این ماه‌ها هم سپری می‌شود و تیم کشورمان باید تا آن زمان خود را بخوبی مهیای نبرد با بزرگان والیبال جهان کند. بعد از پایان لیگ برتر والیبال تیم ملی خود را آماده شرکت در این مسابقه‌ها خواهد کرد و باید دید کادر فنی تیم ملی با چه نسخه‌ای این تیم را برای حضور در لیگ جهانی آماده خواهد کرد. غیبت نسبتا طولانی‌مدت خولیو ولاسکو بعد از مسجل‌شدن حضور کشورمان در لیگ جهانی و نرفتن این مربی در مراسم قرعه‌کشی که در سوئیس برگزار شده بود، حرف و حدیث‌های زیادی را به دنبال داشته و حتی برخی رسانه‌های ایتالیایی نیز در پی دامن‌زدن به این شایعه‌ها عنوان کرده‌اند که ولاسکو دیگر به ایران باز نخواهد گشت. البته مسئولان فدراسیون ایران و بخصوص شخص داورزنی همه این گمانه‌زنی‌های منفی را رد می‌کنند و تاکید دارند اجازه نخواهند داد ولاسکو از تیم ملی کشورمان دور شود تا برنامه‌های از قبل طراحی شده نیمه تمام بماند. بر اساس آنچه دستیاران ولاسکو گفته‌اند قرار بر این است وی بعد از سپری‌کردن دوره نقاهت خود به خاطر عمل جراحی، در بازی‌های پلی‌آف لیگ برتر به تهران سفر کند و این رقابت‌ها را از نزدیک زیر نظر بگیرد که باید دید چه اتفاقی خواهد افتاد. آنچه مسلم است همه اهالی والیبال بی‌صبرانه منتظر بازگشت این مربی هستند تا تمام این شایعه‌ها که بدون شک اثرات منفی نیز به دنبال خواهد داشت، تکذیب شود.

نگاهی به گروه‌بندی مسابقه‌های لیگ جهانی امسال نشان می‌دهد تیم ملی در قرعه‌کشی این مسابقه‌ها اصلا خوش‌شانس نبوده است. همگروه‌شدن با روسیه، ایتالیا، کوبا، صربستان و آلمان عین بدشانسی برای تیمی است که برای نخستین‌بار در تاریخ حیات خود حضور در لیگ جهانی را تجربه خواهد کرد.

شاید اگر ایران در گروه سوم این مسابقه‌ها قرار می‌گرفت حتی می‌توانست به صعود به دور دوم هم فکر کند که در این صورت نگاه تمام والیبالدوستان جهان را به خود جلب می‌کرد. اگرچه در این گروه هم این کار شدنی است و بازیکنان ایران در جام جهانی والیبال نشان دادند از قابلیت‌های خوبی برخوردارند. این که تیم ملی به اذعان برخی‌ها در گروه مرگ این مسابقه‌ها قرار گرفته است نباید عاملی برای ایجاد استرس برای تیم کشورمان شود، بلکه باید آن را یک فرصت بزرگ برای تیم ملی دانست تا در مصاف با تیم‌های مطرح دنیا بتواند قابلیت‌های واقعی والیبال ایران را به نمایش بگذارد.

در بین تیم‌های حاضر در این گروه بی‌شک روسیه قدرتمندترین است؛ تیمی که در رنکینگ بین‌المللی رده دوم را در اختیار دارد. با این حال در فینال المپیک لندن به طرز معجزه‌آسایی بازی باخته برابر برزیل را برد و مدال طلای این مسابقه‌ها را به خود اختصاص داد. روس‌ها در دوره قبلی لیگ جهانی - که با فاصله‌ اندکی تا المپیک برگزار شده بود - استراتژی خاصی داشتند و در شرایطی که انرژی خود را حفظ کرده بودند در رده هشتم ایستادند. آنها تاکنون در لیگ جهانی به مدال طلا دست پیدا نکرده‌اند و این بار انگیزه‌های زیادی برای طلسم‌شکنی خواهند داشت. روسیه دارای هفت مدال برنز و چهار نقره لیگ جهانی است.

روس‌ها که در این یکی دو سال اتکای زیادی به ماکسیم میخاییلوف، ستاره خود داشتند در دفاع میانی دو بازیکن 210 و 218 سانتی‌متری دارند که کار همه مهاجمان را سخت می‌کنند. البته این تیم در آخرین دیدار تدارکاتی خود قبل از المپیک لندن دو بازی دوستانه برابر ایران برگزار کرده بود که اتفاقا تیم کشورمان بدون ترس از نام بازیکنان حریف برابر آنها بازی خوبی را ارائه کرده بودند. ایتالیا را باید پرافتخار‌ترین تیم این گروه در لیگ جهانی دانست که همه افتخاراتش را مدیون خولیو ولاسکو، سرمربی تیم کشورمان است. این تیم در دهه 90 توانست هشت بار قهرمانی لیگ جهانی را کسب کند و بعد از آن سه مدال نقره و دو نشان برنز را به ارمغان آورده است. ایتالیایی‌ها سال گذشته در لیگ جهانی یازدهم شدند، ولی چند هفته بعد با ایستادن در رده سوم المپیک ثابت کردند نتیجه‌گیری در لیگ جهانی دوره قبل برایشان اهمیتی نداشته است. باید دید تیم سوم رنکینگ فدراسیون جهانی بالاخره بازیکنان مسن خود نظیر مستر آنجلو و الساندرو فی را کنار می‌گذارد؟

کوبا دیگر تیم پرقدرت این گروه است؛ تیمی که سال گذشته رده سوم لیگ جهانی را کسب کرد. یک مدال طلا، پنج نقره و سه برنز لیگ جهانی در کارنامه این تیم به چشم می‌آید و نشان می‌دهد آنها همواره از مدعیان این لیگ هستند. ایران و کوبا در گذشته نیز ملاقات‌هایی با یکدیگر داشته‌اند و نکته قابل ذکر این که در تمام رده‌های سنی تیم کشورمان نتوانسته از سد این تیم بگذرد و به اصطلاح سبک بازی این دو تیم به یکدیگر نمی‌خورد. شاید این بار در لیگ جهانی طلسم کوبایی‌ها هم شکسته شود! صربستان که در جام‌جهانی گذشته به ایران باخت دیگر حریف قدرتمند کشورمان است. تیمی که چهار مدال نقره و سه برنز لیگ جهانی را تاکنون کسب کرده است. صرب‌ها سال گذشته در این مسابقه‌ها نهم شده بودند و به نظر می‌رسد یکی از تیم‌هایی هستند که در برنامه‌ریزی‌های کادر فنی کشورمان، پیروزی برابر آنها محتمل‌تر خواهد بود. هر چند تیم ملی در رقابت‌های انتخابی المپیک به این تیم باخت، اما با اعتماد به نفس بالاتری برابر این تیم قرار خواهد گرفت. ایران یک رقیب اروپایی دیگر هم در این گروه دارد. آلمان‌ها که سابقه خوبی در این مسابقه‌ها ندارند در این گروه قرار گرفته‌اند. این تیم سال گذشته البته بازی‌های درخشانی را به نمایش گذاشت و بالاتر از برزیل در رده پنجم قرار گرفت. آلمان یک تیم کاملا قدرتی است که می‌توان به برتری مقابل آن کاملا امیدوار بود.