این قفل ها سخن می گویند

وقتی قرار شد باز هم با یکی از مخترعان ایرانی مقیم خارج از کشور گفتگویی داشته باشیم ، گمان می کردیم با محققی روبه رو می شویم که به دلیل کسب تخصص های ویژه در رشته تحصیلی خاصی توانسته است منشا ابتکارات و نوآوری های منحصر به فردی

کد خبر: ۵۲۲۷۰

در دنیا باشد، ولی این بار روایت اندیشه جستجوگر یک ایرانی آن هم در سالهای نخستین دهه 70زندگی خویش به گونه ای دیگر است.
حسینعلی آریانا را کنار دخترش ، ژانت مهجبین آریانا که در واقع مشاور، همکار و مشوق پدر در تک تک لحظات و بخصوص در پیگیری مراحل تحقیق ، آزمایش ، ساخت ، ثبت و حتی اطلاع رسانی مربوط به اختراع وی بوده است در سفر اخیرشان به ایران ملاقات کردیم.
آریانا از جمله افرادی است که نه تحصیلات دانشگاهی دارد و نه به واسطه حرفه اصلی اش (تاجر فرش) اندیشه و انگیزه خلق ابتکارات و نوآوری ها را در خود پرورانده است.
مشاهده مدارک مربوطه به 6 مورد ثبت اختراع این مرد خلاق در سالهای مربوط به دهه 50 شمسی نیز موید توانایی های ذاتی وی در سالهای جوانی و پس از آن است.
هم اکنون و پس از سالها وقفه ، حسینعلی آریانا، در سوئیس ، یعنی محل اقامتش موفق به ساخت و ثبت سیستم هشداردهنده قفل به نام Happy Lock شده است.

«اگر درست به خاطر بیاورم نزدیک به 45 سال پیش بود که یکی از دوستانم در کمال ناباوری دید من با وصل کردن تنها دو سیم اتصال توانستم دستگاه از کار افتاده تولید سطلهای پلاستیکی را به کار اندازم.
شاید در آن زمان کسی باور نمی کرد ذهن من تا کجاها پیش می رود، به شکلی که نه تنها غالب اختراعاتی که در آن سالها به ثبت رساندم شامل دستگاه های کنترل کننده وسایل موتوری و الکتروپمپ بود، بلکه بسیاری از وسایل مورد استفاده در منزلم را نیز به صورتی که قابلیت کنترل خودکار داشته باشد، دستکاری کرده بودم...».
اینها بخشی از گفته های حسینعلی آریاناست ، فردی که در آن زمان حتی تصورش را نمی کرد که برخی اقدامات و دستکاری های مکانیکی و الکترونیکی ساده وی روی دستگاه های مورد استفاده در منزل ، بعدها به عنوان یک سیستم به ثبت برسد.
نمونه آن خاموش و روشن شدن خودکار چراغ اتاق به محض خروج و ورود یا سیستم آبپاچی خودکار و زمان بندی شده باغچه (فضای سبز) است.

یک سیستم هشداردهنده به نام Happy Lock
یک روز صبح وقتی از خانه ام خارج شدم و چندین کیلومتر از آن فاصله گرفته بودم ، ناگهان درباره آن که در را پس از خروج قفل کرده ام یا نه دچار تردید شدم. هرچه بیشتر به ذهنم فشار می آوردم ، کمتر نتیجه می گرفتم.
مسلما نه برگشت ممکن بود و نه فکر باز ماندن در راحتم می گذاشت. آریانا برای این تردیدها به راه حل جالبی دست یافته است.
این راه حل ابداع و ساخت هشداردهنده یک دستگاه به نام Happy Lock است. وی در ارتباط با این سیستم می گوید: کسب اطمینان از طریق این سیستم تنها با ارتباط تلفنی با محل مورد نظرتان که می تواند خانه یا مغازه شما باشد، ممکن می شود.
درواقع با تعبیه یک سنسور داخل در که قادر به درک و لمس قفل بودن یا نبودن در است می توان از طریق بی سیم به تلفن پیام فرستاد. بر این اساس بلافاصله پس از تماس تلفنی شما با محل مورد نظر این سیستم همچون یک نوار پیغامگیر با ارسال پیامی برایتان ، شما را از قفل بودن یا نبودن مطمئن می کند.

نیاز به تماس تلفنی نیست
جالب آن که در سیستم هشداردهنده قفل ، امکان دیگری نیز در اختیار استفاده کننده قرار می گیرد و وی را از تماس تلفنی با محل مورد نظرش معاف می کند.
آریانا ادامه می دهد: یک جا کلیدی کوچک در اختیار استفاده کننده است که با فشار تکمه روی آن چراغی روشن می شود؛ اگر آبی رنگ باشد، نشان از قفل بودن در دارد و اگر قرمز (یا زرد) باشد به معنای بازبودن در است.
این جا کلیدی با استفاده از یک باتری سولاریم (باتری خورشیدی) تغذیه می شود. این سیستم برای کنترل هر وسیله برقی دیگر در خانه چون رایانه ، اجاق گاز، اتو و... نیز قابل تعمیم است.

مبتکری ایرانی با عرقی ملی
حسینعلی آریانا پس از سالها وقفه به همت و تشویق دخترش عزم خود را برای به ثبت رساندن اختراعی تازه با عنوان سیستم هشداردهنده قفل جزم کرده است. بعلاوه نه تنها خبر این ابداع تازه در یکی از هفته نامه های معروف سوئیسی آلمانی (FACTS) بازتاب بسیار خوبی داشته است ، بلکه بسیاری از کارخانه های سوئیسی خواستار همکاری با آریانا برای تولید انبوه اختراع وی هستند.
با این حال این مبتکر ایرانی تولید انبوه این ساخته را در ایران ، در صورت فراهم بودن شرایط، به تمام پیشنهادهای ارائه شده ترجیح می دهد. به نظر می رسد استفاده از سیستم قفل هشداردهنده بتواند امنیت و آرامش خاطر بیشتری را برای مردم به همراه آورد.
پس از ساخت و ثبت این سیستم در سوئیس ، چندین کارخانه متقاضی فنی خرید و تولید انبوه آن شدند، با این حال آریانا از جمله مبتکران ایرانی است که علاقه به ایران ، انگیزه و خواست وی را برای تحقق چنین کاری در ایران ، البته در صورت مهیابودن شرایط برمی انگیزد.
امید است این انگیزه ها در مبتکران و نوآوران ایرانی زنده بماند و منابع موجود در کشورمان نیز بتواند حمایتگر و پرورش دهنده شایسته ای برای این ذهن های خلاق باشد.