آرایش جدید کابینه بوش

در زمانی که ایران درگیر پرونده هسته ای و توافق با اروپا بود ، در آن طرف دنیا یعنی امریکا اتفاقات قابل توجهی رخ داده و می دهد که بررسی ابعاد آن با توجه به تاثیرگذاری آن در دیپلماسی کشورمان لازم و بلکه ضروری است.

کد خبر: ۵۲۲۱۶

استعفای برخی اعضای کابینه بوش پیش از این هم محتمل بود اما ادامه این روند سمت و سوی سیاست های جورج بوش را در 4 سال پیش رو ، تا حدودی مشخص می کند. در تازه ترین اقدام ، دیروز مسوول نیروی هوایی ارتش امریکا هم استعفائ کرد و بدین ترتیب تاکنون 6 تن از 15 عضو کابینه بوش در تیم دوره دوم جایی ندارند ؛ اما در میان این اعضاء ، استعفای کالین پاول ، وزیر خارجه امریکا و جایگزینی کاندولیزا رایس ، مشاور امنیت ملی بوش بیشتر مد نظر رسانه ها و تحلیلگران قرار گرفت . پاول این ژنرال چهارستاره ارتش امریکا هرگز روند دگردیسی از یک ژنرال به یک دولتمرد را طی نکرد، آن چهره مطمئنی که ارتش امریکا را در جنگ 1370 علیه عراق هدایت کرد. در جنگ سال 1382 علیه عراق چهره ای منزوی و در حاشیه بود. تنها نبرد داخلی که او در آن برنده شد این بود که امریکا باید از مجرای سازمان ملل عمل کند. با این حال این پیروزی نیز نقش برآب شد؛ چرا که امریکا بالاخره بدون اجازه سازمان ملل وارد جنگ شد. او در ماه فوریه سال 1382 گزارشی را درباره آنچه ادعا می شد سلاحهای کشتار جمعی عراق است شخصا در شورای امنیت سازمان ملل قرائت کرد اما بعدا معلوم شد آن گزارش بر اطلاعات غلط استوار بوده است که باعث شرمندگی او شد. همچنین فاش شد که سفیر عربستان سعودی در امریکا زودتر از تصمیم جورج بوش برای جنگ علیه عراق باخبر شده است اما با همه این ضعفها ، نمی توان اختلاف نظر اعضای جنگ طلب دولت بوش را با پاول بعنوان یکی از عوامل استعفای وی ، نادیده گرفت . بسیاری از اعضای تیم رئیس جمهوری امریکا را نومحافظه کارانی تشکیل می دهند که بسیاری از آنها همان اعضای تیم جورج بوش پدر هستند. دیک چنی ، اوسمن ، ولفوویتز ، داگلاس فیث ، استفان هادلی ، ریچارد پرل و این افراد عمدتا نظراتی متفاوت از سایر افراد کاخ سفید و اعضای دولتی بوش همچون پاول و آرمیتاژ دارند؛ آرمیتاژی که وی نیز پس از استعفای پاول ، دیروز از سمت خود استعفائ کرد. برای کسانی چون پاول منافع ملی و اعمال قدرت اولویت دارد، ولی برای افرادی چون ولفوویتز منافع ملی در تغییر جهان بر اساس ارزشهای امریکایی منعکس می گردد. یکی از نزدیک ترین دستیاران پاول با چاپ مقاله ای در مجله «جی کیو» چاپ واشنگتن افرادی را مورد سرزنش قرار داد که به گفته وی بدون قید و یا بی فکری ، زنان و مردان را به کام مرگ می فرستد. ویلکرسون ، پل ولفوویتز معاون وزارت دفاع را همچون لنین ، رهبر انقلاب روسیه یک خیالباف توصیف کرد و گفت : سیاست امریکا در قبال کوبا کم از دیوانگی نیست . وی نوشت : وقتی فقط از چوب و چماق برای رهبری استفاده کنی ، مدت زیادی در قدرت نخواهی ماند. به گفته تحلیلگران ، چنین اظهاراتی بویژه از درون دولت امریکا که همواره سعی داشته در انظار عمومی متحد جلوه کند، نمونه ای حیرت آور قلمداد می شود. ویلکرسون یکی از قدیمی ترین دستیاران پاول بود و مطمئنا برای ایراد این انتقادات اجازه داشته است . با وجود این مسائل ، پاول هرگز وفاداری خود را به دولت بوش زیر پا نگذاشت و مروج موثر سیاست های امریکا به حساب می آمد؛ اما رایس این زن سیاهپوست که شاید بتوان او را محرک بوش برای راه اندازی جنگ در افغانستان و عراق دانست ؛ ولی چرا بوش او را انتخاب کرد؛ یک تحلیلگر امریکایی می گوید: بوش با انتخاب رایس به جای پاول ، وزارت خارجه امریکا را به یک مجموعه اجرا کننده حرف و دستورات کاخ سفید تبدیل کرد. «جاناتان پاریس» ، پژوهشگر ارشد موسسه تحقیقاتی «سنت آنتونی» آکسفورد افزود: رایس یک نئومحافظه کار نیست و تنها هر دستوری که رئیس جمهوری بدهد اجرا می کند و بوش قصد دارد سیاستگذاری را در کاخ سفید متمرکز کند و وزارت خارجه تنها مجری باشد. ناظران نیز پیش بینی می کنند سیاست خارجی دولت امریکا در دور دوم ریاست جمهوری بوش عمدتا معطوف به مسائل خاورمیانه از جمله ایران خواهد بود. رایس پیش از این ایران را به حمایت از تروریسم متهم کرده و گفته بود: ایران حامی صلح نیست ، اما وی گفته بود ، با وجود شباهت اتهامات وارده به ایران در زمینه پناه دادن به تروریست ها و تلاش برای دستیابی به سلاحهای اتمی با اتهاماتی که به عراق پیش از جنگ زده می شد ، سیاست مقابله با آنها متفاوت خواهد بود. در هر صورت کابینه بوش در دور دوم با تفاوت بسیار زیادی نسبت به دور اول کار خود را آغاز خواهد کرد ؛ زیرا آن گونه که به نظر می رسد ، سیاست های سخت و تند رایس در مقایسه با روش میانه روی پاول ، بیش از هر چیز دیگری مورد توجه قرار گرفته است.