چندصد مشت دلار برای هیچ

رقم‌های کهکشانی در فوتبال ما برخلاف نتیجه‌گیری و صعود تیم‌های ملی و باشگاهی آنقدر آسان در دهان می‌چرخد که دیگر کسی از شنیدنشان تعجب نمی‌کند.

روز گذشته آقای خوردبین سرپرست سابق تیم پرسپولیس گفت که قرارداد جناب ژوزه، مربی نا‌معلوم‌الحال باشگاه پیروزی هشت میلیارد تومان بوده است.

شاید بگویید که آقای‌ رویانیان این ماجرا را تکذیب کرده و گفته قرارداد این مربی پرتغالی همان یک میلیون و 200 هزار دلاری است که قبلا هم اعلام شده بود، شاید هم می‌خواهید رقم‌های بزرگتری که در ذهنتان از بازیکنان فوتبال وطنی سراغ دارید، مرور ‌کنید. سرتان را درد نیاوریم. همین رقم برای ما کافی است.

نیازی نیست تا زیرمیزی و رومیزی‌های مرسومش را هم حساب کنید. خلاصه این‌که این رقم‌ها را در ذهن داشته باشید تا یک نقل قول از آقای وزیر برایتان بیاوریم، وزیری که اگر بخواهد می‌تواند هزاران ژوزه و بالاتر از آن را تحویل جامعه دهد.

اگر از احوال این آقای وزیر بپرسید باید بگوییم که این روزها به خاطر حوادث ریز و درشتی که در حال رخ دادن است، مدام این طرف و آن طرف می‌رود و وعده عذرخواهی و استعفا می‌دهد.

همین آقای وزیر آموزش و پرورش در یکی از نطق‌هایش گفته بود برای مناسب و استانداردسازی سیستم گرمایشی تمامی مدارس کشور اعتباری بیش از هزار میلیارد تومان پول نیاز است.

بیایید فقط برای چند لحظه رقم‌های میلیاردی باشگاه‌های دولتی را که با فوتبالیست‌ها و مربیان بسته می‌شود، با رقمی که تمام دانش‌آموزان کشورمان برای مناسب سازی محیط آموزشی خود به آن نیاز دارند با یکدیگر مقایسه کنیم.

اشتباه نکنید نمی‌خواهیم بگوییم هزینه کردن برای ورزش خوب نیست، فقط این هزینه‌ها باید حساب شده باشد.

بی‌‌شک اگر کمی از هزینه‌های میلیاردی باشگاه‌های دولتی با هزینه بیت‌المال خرج این دانش‌آموزان می‌شد، نه تنها آنها نمی‌سوختند، بلکه دست‌کم با تربیت و آموزش صحیح آنها می‌شد صدها مربی و بازیکن فوتبال پرورش داد و زیرساخت‌های ورزشی کشورمان را آنقدر درست پی‌ریزی کرد که فوتبال کشور متحول شود. لطفا برای چند لحظه هم که شده فکرش را بکنید.

مهدی آیینی - جام‌جم