نه غذا می‌خورد، نه می‌خندید

به گزارش روز سه شنبه جام جم آنلاین به نقل از دیلی میل، والدین دختربچه از مشکل او در هفتمین ماه بارداری مادرش مطلع شدند. مادر اولیویا می گوید: احساس می کردم یک بمب روی سرم انداخته اند. پزشکان به ما گفتند که زبان او سه برابر بزرگتر از نوزادان عادی خواهد بود. هیچ پزشکی نتوانست دقیقا بزرگی زبان را به ما بگوید. ما وحشت کرده بودیم.

پس از تولد مشکلات آغاز شدند. اولیویا نمی توانست به دلیل بزرگی زبانش از سینه مادر شیر بخورد و بنا براین از طریق سرم تغذیه می شد. هنگامی که 12 هفته داشت زبانش به اندازه ای بزرگ شده بود که نوزاد قادر به تنفس عادی نبود. ناگزیر عمل تراکئوتومی ( برش نای) روی او انجام شد تا به تنفسش کمک کند. پس از چند ماه بستری بودن در بیمارستان اولیویا متحمل  نخستین عمل جراحی برای کاهش اندازه زبانش شد. این عمل در سپتامبر 2010 هنگامی که نوزاد شش ماهه بود ، صورت گرفت.

زبان اولیویا به رشدش ادامه داد. دومین عمل در مارس 2011 انجام گرفت. مادرش می افزاید: او نه می توانست غذا بخورد، بخندد یا کمترین کلمه ای بگوید. خیلی اوضاع ناراحت کننده ای بود. از همه بدتر نگاه مردم غریبه بود که فکر می کردند او زبانش را برای آنها بیرون آورده است.

سرانجام،دخترک برای سومین بار عمل شد که این دفعه موفقیت آمیز بود. از آن پس، کودک توانست بخندد، غذا خوردن و حرف زدن را بیاموزد.

والدینش با خوشحالی می گویند: اولیویا از خندیدن باز نمی ایستد. ما همیشه به رغم بیماری اش او را زیبا می یافتیم اما مشاهده خنده اولیویا قلب ما را مالامال از شادی می کند. مترجم: بهرام افتخاری.