حقوق‌بگیران و یک کشف جدید

آنچه در جوی می‌رود، آب است

و آنچه در چشم می‌رود، خواب است

کشف جدید: «معاون اول رئیس‌جمهور گفت: در دولت درصدد هستیم برای حقوق‌بگیرانی که درآمدشان ثابت است، چاره‌ای بیندیشیم؛ چرا که کارمندان با همان حقوق سال گذشته زندگی می‌کنند و این، کار را قدری دشوار کرده است.»

کشفیات جدید: به نظر ما این چند فقره کشف جدید را حتما باید به تفکیک و به شرح زیر مشخص کرد تا کارشناسان و صاحبنظران بعدها به تفصیل، بتوانند راجع به هر کدام از آنها صحبت کنند و همایش و سمینار برگزار کنند:

1 ـ درآمد حقوق‌بگیران ثابت است.

2 ـ کارمندان با همان حقوق سال گذشته زندگی می‌کنند.

3 ـ با حقوق ثابت، کار تامین زندگی کمی دشوار می‌شود.

نظر ارشمیدس: من همان زمانی که داخل وان آب گرم بودم و قانون نسبت میان حجم آب جا‌به‌جا شده با جرم اجسام را در آب کشف کردم و مثل باباطاهر عریان شما «یافتم یافتم گویان» از داخل حمام زدم بیرون؛ به خبرنگاران حاضر در سربینه حمام گفتم که درآمد حقوق‌بگیران نیز ثابت است و وقتی روی آب گذاشته می‌شود، نیروی بازگرداننده‌ای که از طرف اقتصاد سیال جامعه به آن وارد می‌شود، نسبتش، بلانسبت شما به‌هم‌می‌خورد و بیشتر از چیزی است که باید باشد.

نظر گالیله: من فقط متوجه حرکت زمین و گرد بودن آن نشدم. چطور؟ مثلا پولی که به عنوان حقوق از کالج پیزا و دانشگاه پادوا به من می‌دادند، به جای آن که گرد و قلمبه باشد، فقط گرد بود؛ یعنی خیلی جمع و جور بود. زود هم حرکت می‌کرد و از دست من خارج می‌شد. خرج و مخارج هم که ناجور بود. قیمت‌ها روزبه‌روز دراز می‌شد، اما حجم حقوق من مثل سال گذشته‌اش همچنان گرد بود. منتها در دادگاه، من فقط فرصت کردم شکل زمین را به صورت دایره‌ای با چوبدستی‌‌ام روی زمین ترسیم کنم. آمدم شکل حقوقی آن را هم بکشم که مرا کشیدند بردند.

نظر اسحاق نیوتن: وقتی که وضع اقتصادی اروپا و بازار مشترک قاراشمیش شده بود و من برای پر کردن اوقات فراغتم در زیر یک درخت سیب دراز کشیده بودم؛ به محض افتادن سیب اول موفق به کشف نیروی جاذبه زمین شدم. سیب دوم که افتاد، دیدم چیزی برای کشف ندارم؛ لاجرم آن را به عنوان میوه به خانه بردم و به عیال گفتم: «بفرما، اینم میوه»؛ چون حقوق ثابت کالج ترینیتی ایتالیا کفاف نمی‌داد که از میدان بار یا فروشگاه‌های شهروند میوه بخرم. متوجه شدم که همه اجسام، حتی حقوق ثابتی که می‌گرفتم، اگر درست در دست نگه داشته نمی‌شد، سریع سقوط می‌کرد. از آن روز، بیشتر اوقات به اتفاق خانواده، زیر آن درخت سیب دراز می‌کشیدیم که بعدها درخت زردآلو و شفتالو و هلو و پرتقال هم به آن اضافه شد.

نظر آقای کارمندیان: آقای کارمندیان عزیز (از شخصیت‌های دلنشین برنامه رادیویی «جمعه ایرانی» و «صبح جمعه با شما»ی سابق!) که در منزل او را «منوچهر آذری» هم صدا می‌زنند، وقتی که در جریان کشفیات جدید به عمل آمده قرار گرفت؛ رو کرد به عیال غرغروی خود (عیال کاراکتر آقای کارمندیان، نه عیال خوب خود آقای آذری) و گفت: بفرما عیال!.... سال‌ها هی در ستون پیام‌های مردمی اکثر روزنامه‌ها پیغام پسغام دادیم و سوت زدیم که درآمدمان ثابت است و چیز قابل‌توجهی نسبت به سال گذشته به آن اضافه نشده و این حقوق ثابت و قیمت‌های متغیر، کار را بر ما سخت کرده؛ احدالناسی به پای کشفیات ما نگذاشت که نگذاشت. حالا که داریم نزدیک انتخابات می‌شویم، دارد به حساب کشفیات دیگران گذاشته می‌شود. جوری صحبت می‌کنند که انگار همین دیشب کشف کردند. علاوه بر خودم، سرم هم دارد سوت می‌زند. این دم‌کرده گل گاوزبان چی شد عیال؟...

رضا رفیع