چتری از جنس هوا

صدای برخورد قطرات باران روی سطح چتر آوای‌دلنشین آشنایی است که کمتر کسی است که گوش سپردن به این آوای دلنشین را تجربه نکرده و از آن لذت نبرده باشد.

اما در دنیای امروز فناوری از هر سو زندگی ما را هدف قرار داده و موجب شده بسیاری از نواها، آواها و تصاویری را که تداعی‌کننده خاطرات هستند در گوشه‌ای از صندوقچه خاطراتمان به دست فراموشی بسپاریم. حتی چترهای رنگی نیز که تا امروز از گزند فناوری‌های نوین در امان بودند، طاقت نیاورده‌اند و به نظر می‌رسد دیر یا زود تحت تاثیر فناوری‌هایی که در زمینه طراحی و ساخت ابزارها مورد توجه قرار گرفته، لباسی از جنس فناوری به تن کنند که شاید هر عابر پیاده ای از دیدن آن احساس غریبی از یک روز بارانی را تجربه کند. در نسل جدید چترها که طرح اولیه‌ای از آنها ارائه شده است به‌جای استفاده از سایبان‌های رنگی، پارچه‌ای یا پلاستیکی از توده‌ای از مولکول‌های هوای متراکم شده برای محافظت از افراد در برابر برخورد قطرات باران استفاده می‌شود. وقتی دسته پلاستیکی چتر را باز می‌کنید، هوا از طریق سیستم مکش تعبیه شده در داخل دسته وارد دسته چتر شده و از انتهای دیگر آن به شکل توده‌ای متراکم خارج می‌شود. این لایه از مولکول‌های هوا به عنوان سایبان عمل می‌کند. جالب‌تر این‌که با استفاده از کلیدهای کنترل بسیار ساده‌ای که روی دسته این چتر وجود دارد، می‌توانید ابعاد سایبان آن را به دلخواهتان تغییر دهید و به این ترتیب دیگر هیچ محدودیتی در تعداد افرادی که می‌توانند زیر این چتر پناه گیرند، وجود ندارد. اما این‌که این چتر می‌تواند در برابر بارش تگرگ یا باران شدید نیز موثر عمل کند، موضوعی است که نیازمند تحقیقات بیشتر در این زمینه است.