با یک گل بهار نمی‌شود

هر چند به نظر می‌رسد خروج کرش از ایران آن‌هم بلافاصله بعد از باخت تیم ملی به ازبکستان به منظور فرار از فشار بی‌امان منتقدانش بوده است، ولی آنچه در سفر ماه‌های گذشته این مربی پرتغالی بیش از هر نکته دیگری خود را نشان داده است، رویکرد جدی او به جذب بازیکنان دورگه ایرانی ـ غیرایرانی حاضر در لیگ‌های اروپایی بوده است. در همین راستا بود که اخیرا حتی فیفا هم اعلام کرده است کرش در سفرش به اروپا به‌دنبال متقاعد کردن دانیال داوری، دروازه‌بان تیم آلمانی اینتراخت برانشواد بوده است.

اما پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این‌که آیا فوتبال ایران که اکنون در خزان خود به سر می‌برد و طی روزها و هفته‌های اخیر، برگ ریزان نماینده‌های خود را در عرصه‌های آسیایی و جهانی شاهد بوده است، آیا تنها با جذب دروازه بان یک تیم درجه چندم آلمانی می‌تواند بر همه مشکلات خود غلبه کند و دست‌کم از شرایط دشوار خود در مقدماتی جام جهانی رهایی پیدا کرده و جواز صعود به برزیل 2014 را به دست آورد؟!

از آنجا که پاسخ این پرسش کاملا روشن به نظر می‌رسد و مشکلات عمیق و جدی فوتبال ما خیلی عریان‌تر از آن است که با چنین مانورهای کوچکی محو شود، باید مسئولان فوتبال ضمن پرهیز از محافظه گرایی‌ها و مسامحه کاری‌های همیشگی خود، با تغییراتی جدی و حساب شده، شوک مثبتی در جهت تحول و ارتقای بهره‌وری عناصر حیاتی تیم ملی به وجود آورند تا بر اثر تغییر فضا، نماد مورد علاقه میلیون‌ها ایرانی (تیم ملی فوتبال) را از بیراهه به مسیر موفقیت برگردانند.

فرصت شش ماهه باقی مانده تا بازی سخت و حساس با قطر، زمان مناسبی برای ایجاد چنین تحولی است به شرط آن‌که از همین فردا و در نخستین روز بازگشت کرش، مسیر اشتباه خود را بدرستی عوض کنیم.

مجید عباسقلی / گروه ورزش