نقش بازی نمی‌کنم

اجرای هر برنامه حس و حال خودش را دارد. من سال‌های قبل اجرای برنامه شیرخوارگان حسینی را به‌عهده نداشته‌‌ام، مسلما برایم تجربه متفاوتی است. یک مجری علاقه‌مند است تا اجرای برنامه‌های متنوع را به عهده بگیرد.

دوربین برنامه ‌خانواده عزیز تلاش می‌کند در مناسبت‌های گوناگون در مکان‌های مختلف حضور پیدا کند و به مسائل مختلف بپردازد. مادران در برنامه شیرخواران حسینی رکن اصلی هستند. در واقع مادران بدون آن که دعوت شوند به همراه بچه‌هایشان در این مراسم حضور پیدا می‌کنند. مسلما حضور در چنین مراسمی حس و حال خاصی دارد و من هم سعی می‌کنم این حس و حال را به بهترین شکل در اجرایم منتقل کنم.

گرچه خودم مادر نیستم، اما حال مادران عاشق را درک می‌کنم که چگونه صادقانه همراه فرزندانشان در این برنامه حضور پیدا می‌کنند. شرکت در این مراسم برایم افتخار بزرگی است و تلاش می‌کنم این شور را به مردم منتقل کنم.

رشته تحصیلی من مددکاری اجتماعی است. مسلما همین مساله به نوع اجرای من کمک زیادی می‌کند. وقتی مادربزرگی را می‌بینم که با چه شور و حالی از ما و دیگر عوامل برنامه استقبال می‌کند و زمانی که او را ترک می‌کنیم چند تا گردو در دستمالی می‌گذرد و به ما هدیه می‌دهد، برایم شیرین و لذتبخش است.

دیدن چنین لحظاتی برایم خیلی قشنگ است، حتی نمی‌توانم آن را توصیف کنم. من به هیچ عنوان در اجرایم نقش بازی نمی‌کنم. خودم هستم و سعی می‌کنم حس و حالی را که از مردم می‌گیرم به شکل درست منتقل کنم.

وقتی از استودیو خارج و از نزدیک همراه مردم می‌شویم، خودم را یکی از آنها می‌بینم و علاقه‌مندم همان کاری را انجام بدهم که آنها مشغول انجامش هستند. دلیل این صمیمیت در اجرایم به خاطر این است که مردم را خیلی دوست دارم. برایم فرقی نمی‌کند از چه قشری هستند. حس عاطفی نسبت به آنها پیدا می‌کنم. صادقانه بگویم رفتن به شهرهای مختلف و دیدن مراسم آنها از نزدیک برایم خیلی شیرین است.