آمریکا همان آمریکاست

احتمالات زیادی درباره این نوع مذاکره مطرح می‌شود و بسیاری تاکید می‌کنند که مذاکره با آمریکا بستگی به منافع ملی کشور دارد ولازم است تا این مذاکرات از موضع برابر و بدون پیش‌شرط صورت پذیرد و حتما نتیجه برد ـ برد را به دنبال داشته باشد.اما سوال اینجاست که حتی بر فرض انجام این مذاکره، آیا برقراری رابطه میان ایران و آمریکا، شدنی است؟

رابطه کشورها با یکدیگر براساس منافع و مشترکات آنها شکل می‌گیرد و این روابط در صورت آغاز به روابط سیاسی محض منتهی نمی‌شود، بلکه روابط اجتماعی، فرهنگی و غیره را نیز به دنبال دارد.

حال باید دید که به فرض شروع روابط، آیا ایران می‌تواند در زمینه سیاسی با آمریکا به نتیجه‌ای برسد؟ آیا سیاستمداران آمریکایی می‌توانند فرهنگ ضدامپریالیستی و تمایلات اسلامی ایران را تحمل کنند حتی اگر آنها قادر به تحمل این سیاست‌ها در داخل ایران باشند، آیا در زمینه سیاست خارجی و روابط ایران با سایر کشور‌ها قادر خواهند بود نظرات ایران را بپذیرند و یا مواضع ایران را در زمینه فلسطین و رژیم صهیونیستی یا حزب‌الله و سوریه قبول کنند.

مسائل زیاد دیگری وجود دارد که در این باره می‌شود تصور کرد و به شرط کنار آمدن آمریکا با آنها که البته محال به نظر می‌رسد، باز این مساله مطرح می‌شود که آیا ایران می‌تواند در صورت روابط با آمریکا در مسائل اجتماعی و فرهنگی با این کشور کنار بیاید.

آیا می‌شود مانع از صدور فرهنگ غربی به ایران و از منظر آمریکایی‌ها مانع از صدور فرهنگ اسلامی ایران به این کشور شد. به بیان دیگر، چه قرابتی میان آمریکا و ایران وجود دارد که آنها بتوانند در کنار یکدیگر لحظه‌ای دوام بیاورند؟

نگاهی به مواضع و اصول انقلاب اسلامی نشان می‌دهد که این مواضع تغییری نکرده است که براساس این تغییرات آمریکا بخواهد رابطه جدیدی را با ایران شکل دهد و باید دانست که اصولا آمریکا با انقلاب اسلامی ایران مشکل دارد و آمریکا همان آمریکاست.

کتایون مافی - گروه سیاسی