غصه گذشته را نخورید

این همه کاش و اگر و چه می‌شد و... که معمولا افراد در سن و سال‌های مختلف آنها را به زبان می‌آورند،آیا واقعا این همه تاسف و حسرت خوردن برای اتفاقات گذشته، درست و منطقی است؟ آیا مشکلی با این همه افسوس و حسرت حل می‌شود؟ آیا این شیوه تا به حال موثر بوده که از این به بعد بتواند کمکی به شما بکند؟ کدام یک از اتفاقات خوب زندگی ​بر​اثر این جملات ایجاد شده است که این دفعه چنین انتظاری دارید؟!

البته باید این نکته را هم در نظر داشته باشید؛ متخصصان براین باورند که تاسف خوردن و فکر‌کردن به اشتباهات گذشته می‌تواند به جوانان کمک کند و آنها را برای تصمیم‌گیری‌های بعدی به دقت و تمرکز بیشتری وادارد تا دوباره مرتکب اشتباه نشوند، بنابراین می‌توان گفت در دوران جوانی و نوجوانی بد نیست به مشکلاتی که در گذشته برایتان پیش آمده بیشتر فکر کنید تا با تجربه آنها، دیگر چنین اشتباهی تکرار نشود. ولی سالمندان چطور؟ آیا آنها هم می‌توانند براحتی به گذشته‌شان فکر کنند و با غصه و حسرت زندگی‌شان را بگذرانند؟ گذشته‌ای که حالا سال‌ها از آن می‌گذرد و دیگر کاری از دست کسی ساخته نیست. برای همین متخصصان تاکید می‌کنند که فرد سالمند نباید چنین شیوه‌ای را در پیش بگیرد و دائم افسوس زندگی گذشته‌اش را بخورد.

آنها می‌گویند رمز سالمندی موفق در همین نکته نهفته است؛ این‌که برای اشتباهات و اتفاقاتی که در گذشته‌‌ روی داده، هیچ حسرت و تاسفی نخورید. البته دلیلی منطقی نیز پشت سر این مطلب وجود دارد.در واقع فکر‌کردن به مسائل مربوط به گذشته‌ای دور که سال‌ها از آن می‌گذرد نه تنها فایده‌ای برای سالمندان ندارد، بلکه حتی ممکن است سلامت روان آنها را نیز با مشکلاتی جدی مواجه سازد و آنها را دچار بیماری‌های مختلفی مانند افسردگی کند.

بنابراین اگر نمی‌خواهید دوران سالمندی همراه با بیماری‌های روحی مختلف سپری شود، از همین امروز فکر‌کردن همراه با حسرت در مورد روزهای گذشته را متوقف کنید. همچنین خوب است در این دوران که دیگر کمتر فرصتی برای تغییر و جبران اشتباهات گذشته وجود دارد، اجازه دهید روزگار به بهترین شکل ممکن سپری شود.