اسلحه کشیدن به روی مهمان

آقای عبدخدایی که در سه دهه گذشته بیش از ده‌ها بار در این باره با رسانه‌ها گفت‌وگو کرده است، سه‌شنبه‌شب مهمان برنامه هزار و یک شب بود. ظاهرا بر خلاف رویه این سال‌ها، دست‌اندرکاران این برنامه در یک حرکت روشنگرانه، تصمیم داشتند تا به نقد حرکت عبدخدایی در ترور فاطمی بپردازند، اما در حالی که این برنامه می‌توانست به یکی از جذاب‌ترین و ماندگارترین گفت‌وگوهای تلویزیونی در حوزه تاریخ و سیاست تبدیل شود، متاسفانه به دلیل عدم تسلط مجری ـ کارشناس این برنامه برنحوه اجرا و مدیریت میزگرد، مخاطبان بیشتر شاهد جر و بحث لفظی و دیالوگ‌های بی‌حاصل و خارج از موضوعی بودند که هیچ کمکی به پیشرفت گفت‌وگو نکرده و در نهایت به دلیل آنچه کمبود وقت خوانده شد، این میزگرد ناتمام ماند.

در تائید اشتباهات مجری برنامه همین بس که به مهمان دیگر این میزگرد، فقط دو سه دقیقه فرصت داده شد تا سخن بگوید و بیش از آن‌که آقای عبدخدایی که خود، تاریخ زنده این کشور است، سخن بگوید، این جناب مجری بود که سخن گفته و مانع سخن گفتن دیگران شد.

شبکه‌های تلویزیونی در سال‌های اخیر برای اجرای بهتر برخی برنامه‌های تخصصی به استفاده از کارشناسانی در قامت یک مجری روی آورده‌اند که در بسیاری از موارد به بهتر شدن گفت‌وگوهای تلویزیونی منجر شده، چرا که مجری ـ کارشناس مربوط افزون بر این‌که به موضوع بحث اشراف کامل داشته، ‌فوت وفن‌ مصاحبه را نیز در حد اجمال آموخته و با طرح پرسش‌های مناسب، مجال و فرصت خوبی برای پاسخگویی به مصاحبه‌شونده می‌دهد.

مجریان کارآزموده بخوبی می‌دانند که یک مصاحبه یا میزگرد، محلی برای اظهار فضل و به رخ کشیدن دانش مجری نیست، بلکه مجری وظیفه دارد خوب پرسش کند، جریان مصاحبه را در اختیار گرفته و آن را مدیریت کند. علاوه بر این‌که میزگردهایی اینچنینی آوردگاهی برای مناظره یا زورآزمایی با مهمان برنامه نیست.

برنامه سه‌شنبه‌شب هزار و یک شب، اگر مجری برنامه اجازه می‌داد، می‌توانست خیلی بهتر از آنچه بود باشد، مخصوصا این‌که آقای عبدخدایی در این برنامه برای نخستین بار فاش کرد که چند وقت قبل برای حلالیت طلبیدن از همسر دکتر فاطمی به محل اقامت وی در هتل لاله رفته و با او دیدار کرده است، هرچند عبدخدایی همچنان می‌گوید که اگر بار دیگر زمان به عقب برگردد باز هم به روی دکتر فاطمی اسلحه خواهد کشید!