لحظه‌ای که دوستم غرق شد

 جاسم ویشگاهی، کاراته‌کار باتجربه ایران که در رقابت‌های مختلف در بالاترین سطح ایستاده، و افتخارات زیادی را تجربه کرده، در حالی به مدال بازی‌ها رسید، که از مصدومیت رنج می‌برد. اما با این حال طوری روی تاتامی قرار گرفت که کمتر کسی مصدومیتش را باور می‌کرد. او طلای با ارزش گوانگژو را به دست آورد او می‌خواهد در عرصه مدیریت تجربه‌اش را در اختیار رشته کاراته قرار دهد.

سئوال ما از جاسم ویشگاهی، او را به چند سال قبل می‌برد؛ زمانی که هنوز نوجوان بوده و تازه پا در این عرصه پرخطر و البته پرخبر گذاشته بود: «هنوز روزهای زیادی از حضورم در ورزش قهرمانی نمی‌گذشت که بدترین حادثه زندگی‌ام رقم خورد. در ورزشگاه آزادی تمرین می‌کردیم. دوستی به نام محمد ربیعی داشتم که در دریاچه آزادی غرق شد. من صحنه غرق شدن او را از نزدیک ندیدم اما همین موضوع تا مدت‌ها من را تحت تاثیر قرار داد.»

جاسم با مرور سایر اتفاق‌های زندگی‌اش دوباره به این حادثه برمی‌گردد: «زندگی یک ورزشکار یعنی روزهای تلخ و شیرین زیادی که با هم آمیخته می‌شود.

این را می‌گویم برای این‌که بدانید حادثه‌های زیادی داشتم که البته بیشتر آنها اتفاق‌های شیرین بوده است. من قهرمانی‌های زیادی داشتم و به واسطه همین قهرمانی‌ها روزهای شیرین زیادی پشت سر گذاشته‌ام اما در کنار تمام اینها خاطره‌ای که در نوجوانی در ذهنم نقش بست را فراموش نمی‌کنم. روز تلخی که آن روز چشیدم، هنوز هم در کامم است. ربیعی بتازگی قهرمان جوانان جهان شده بود و وقتی در آن حادثه از دست رفت، تا مدت‌ها تحت‌تاثیر قرار داشتم».