یک دانش‌آموز با 2 معدل

او که مدام از این سو به آن سو پاس می‌‌شود و جز جواب سربالا حرفی نمی‌شنود دست به دامان هر اداره و هر فرد شده تا ببیند چرا معدلش در دیپلم یک چیز نوشته شده و در تائیدیه تحصیلی‌اش یک چیز دیگر.

دیپلم او معدل 13.83 را نشان می‌دهد و تائیدیه تحصیلی‌اش معدل 13.70 را، حتی سال فارغ‌التحصیل شدن او در این دو ورقه نیز یکی نیست و یک سال با هم تفاوت دارد؛ برای همین دانشگاه محل تحصیل، صدور مدرک دانشگاهی او را معلق نگه داشته، چون نمی‌پذیرد که یک فرد دو معدل با 0.13 اختلاف داشته باشد.

بارها مراجعه، تماس، خواهش، بارها این مسوول را دیدن و آن مسوول را جستن، خط و نشان کشیدن و بارها خط و نشان شنیدن؛ اما نه مدرسه حاضر است اشتباهش در نگارش تائیدیه را بپذیرد و نه اداره آموزش و پرورش برای اصلاح این اشتباه کاری می‌کند؛ در این میان دانشگاه هم مصرانه ایستاده که تا معدل درست تائید نشود مدرکی صادر نخواهد کرد.

حالا این شهروند با دست‌هایی گذاشته شده در پوست گردو مانده با کسانی که به او می‌گویند شکایتش را یا به وزیر ببرد یا آنقدر بگردد تا کارمند خطاکار را پیدا کند ولی مگر یافتن وزیر آموزش و پرورش به این آسانی است، یا مگر شکایت هر کار کوچک را باید پیش وزیر برد؟ مگر کارمندی که نامش را نمی‌دانی و سال‌هاست از آن مدرسه رفته را می‌شود با یک پرس‌وجوی ساده پیدا کرد؟ اصلا اگر او پیدا شود چه تضمینی است که پای اشتباه چند سال پیش‌اش بایستد و پاسخگوی گرفتاری‌های این شهروند باشد؟

ماجرای سردرگمی این شهروند را نوشتیم، چون یقین داریم در تمام ادارات و دستگاه‌های دولتی افرادی با این سردرگمی و حتی سرگردان‌تر از این شهروند وجود دارند که عمرشان در راهروی ادارات تلف می‌شود بدون آن که جوابی روشن بشنوند.

شاید مسوولان این موضوع را قبول نداشته باشند و سرگذشت این شهروند و شهروندان شبیه به او را کم و انگشت ‌شمار بدانند، اما با این‌که ما مطمئنیم این موارد اندک نیست، اما با این حال می‌گوییم حتی اگر این سردرگمی‌ها دامن یک نفر را هم گرفته باشد، مسوولان نباید چشمشان را روی مشکل او ببندند و نسبت به او بی‌اعتنا باشند.

همه اسناد و مدارک این شهروند در دفتر روزنامه محفوظ است.

مریم خباز - گروه جامعه