نماد بالندگی کشتی فرنگی

کشتی فرنگی ایران که روزگاری در حسرت رسیدن تعداد مدال‌های جهانی‌اش به تعداد انگشتان یک‌دست بود در سال‌های اخیر چنان قله‌های قهرمانی و افتخار را یکی‌پس‌از‌دیگری فتح کرده است که حتی تئوریسین‌های بزرگ کشتی روسیه هم یارای مقابله با آن را ندارند؛ درخششی که بخشی از آن در سایه تدابیر کادرفنی تیم ملی یعنی محمد‌بنا و همکارانش محقق شد.

در این میان جمشید خیرآبادی، دستیار اول محمد بنا که در این سال‌ها یار و یاور برترین مربی کشتی فرنگی دنیا بود، در یک قدمی به عهده گرفتن سکان هدایت تیم ملی کشتی فرنگی آذربایجان، از قدرت‌های کنونی کشتی دنیا قرار دارد. گرچه کوچ سرمایه‌های ورزش در نگاه اول خوشایند نیست و نباید براحتی اجازه داد توان علمی مربیانمان در اختیار رقیبان قرار گیرد،اما اگر با نگاهی باز و از زاویه‌ای دیگر به این قضیه نگاه کنیم؛ نه تنها این کوچ تاسف‌آور نیست که غرورمان را هم دو چندان می‌کند. اگر هم بخواهیم افسوس بخوریم باید حسرت ورزش‌هایی را بخوریم که بسان کشتی فرنگی به معنی واقعی کلمه می‌توانند در دنیا آقایی کنند، اما در ورزش سلیقه محور ما، سال‌هاست درجا می‌زنند.

به واقع این خیرآبادی نوعی نیست که هدایت یک تیم خارجی را به‌عهده می‌گیرد، او نماد چندین سال تلاش و پشتکار خانواده کشتی فرنگی ایران است که امروز به چنان بالندگی رسیده است که نه تنها خود سر به آسمان افتخار و غرور ساییده است که می‌تواند دست رقیبان درجه اول را هم گرفته و آنها را بالا بکشد. این‌که در این راه خیرآبادی و همکارانش موفق شوند یا به مشکل بخورند هیچ اهمیتی نخواهد داشت، نفس لژیونر شدن این مربی و همکارانش را باید به فال نیک گرفت.

امید توفیقی‌ /‌ گروه ورزش